Յարգելի խմբագիր,

Գլենդելի քաղաքապետական վերջին ընտրութիւնները ինձ համար շատ անհասկանալի մի երեւոյթ էին:
Առաջին անգամուայ համար, ժողովրդի գաղափարական եւ սոցիալական տարբեր հատուածները համախմբուեցին մի թեկնածուի պաշտպանելու նպատակով. ձախն ու աջը, պարսկաստանցին ու լիբանանցին, ինչպէս նաեւ ուրիշ խմբաւորումներ հաւաքուեցին, որպէսզի Գլենդելի քաղաքապետարանն ունենայ նաեւ մի ուրիշ հայ:
Գլենդելի հայ բնակչութիւնը, որ 100,000ի է հասնում, շուրջ 20,000 արձանագրուած քուէարկողներ ունի, եւ 20 հազարից միայն մի քանի հազարն էին մասնակցել:
Երկու հայ թեկնածուներից մէկը՝ միւսին ցեխ արձակելով, խլեց համեստ մեր հայրենակիցների ձայների 50 տոկոսը եւ պատճառ դարձաւ, որ երկուսն էլ յաղթուեն ընդհանուր հաշուառումների մէջ:
Գալիս եմ հարցնելու մի ցաւալի իրականութեան մասին:
Այս տարուայ մեր քաղաքական եւ ոչ քաղաքական կազմակերպութիւններն արդեօք այսքան անծանօ՞թ են մեր մեծամասնական խաւերին, որ մի ուրիշ հայ, անհատապէս զինուած իր երազներով եւ »EGO«ով, կարողանում է եօթերորդ անգամուայ համար հայի ձայնը աղբը գցել:
Նա ունի մէկ լօզունգ՝ »Կամ ես, կամ օտարը«:
Ամօթ մեզ՝ սա ցաւալի է:
ՅՈՎԻԿ ԶՈՀՐԱԲԵԱՆ

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top