Չափազանց Ճշգրիտ

lilit-229x300

ԼԻԼԻԹ ԳԱԼՍՏԵԱՆ

Պատերազմի ու խաղաղութեան սահմանագծին ապրող Հայաստանում այս օրերին ամենափնտռուած բանը լրահոսն է: Սահմանից իւրաքանչիւր լուր մերձպատերազմական մթնոլորտին կամաց-կամաց վարժուող հայաստանցիներս թռցնում ենք օդի միջից ու, զարմանալիօրէն, եւ շատերի համար անսպասելի՝ հակառակորդի իւրաքանչիւր կրակոց կամ դիւերսիա աւելի է կոփում մեր կամքը, միասնականութիւնն ու մեր մէջ նիրհող տիրոջ զգացումը:
Օդում հայ զինուորի պաշտամունք կայ եւ ամէն ինչ չափազանց ճշգրիտ է, այլընտրանք չհանդուրժող: Այդպէս էլ պիտի լինէր՝ մեր անկախութիւնը, արժանապատուութիւնը ու նաեւ շատ յաճախ ժողովրդից երես թեքած իշխանութունն այսօր սահմանին կանգնած տասնութամեայ հայ զինուորն է պահում: Մի քանի օր էր պէտք այս ճշմարտութեանը հասնելու համար:
Իսկ այս օրերին լրահոսից առհասարակ արեան ու բռնութեան հոտ է գալիս: Աշխարհն աւելի քան անհանգիստ է, մարդկային նկարագիրը կորցրած՝ Միջին Արեւելքից մինչեւ Արեւելեան Եւրոպա…
Ինձ, մեզ ամենամօտը իմ սահմանն է ու սահմանին կանգնած հայ զինուորը, բայց սա չի խանգարում չպապանձուել այն պատկերի առջեւ, ինչ կատարւում է Հիւսիսային Իրաքում: Տեղահանուած, բռնաբարուած ու խոշտանգուած քրդերի ու եզդիների շարասիւններն ինձ Դէր Զօրում մարող հայոց երթն է յիշեցնում, գաղթի ճանապարհին ընտանիքը կորցրած ու գոյութիւնը փրկելու համար բարեկամ քուրդ ռեսի կողմից Ստեփան անունը Ֆայաթի փոխած սասունցի պապիս յիշատակը: Միթէ կարող է պատմութիւնն հարիւր տարի անց կրկնուել՝ այս նոյն անողոքութեամբ, արիւնռուշտ բարբարոսի դէմքով… Իսկ մեզ թւում էր, թէ հարիւր տարին լուրջ ժամանակահատուած էր: Բայց ո՛չ, ինչպէս Թումանեանը կ՛ասէր՝ «Ու հեռու է մինչեւ Մարդը իր ճամբան», իսկ զբաղուած, քաղաքակիրթ ու առաջադէմ աշխարհը դարձեալ լռում է…

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top