«Մեր Պարտականութիւնն Է Գոնէ Անցեալի Յուշերը Փոխանցել Նոր Սերունդին»…

0421vaheberberian1

0421vaheberberian

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ»Ի ՀԵՌԱԿԱՅ ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑԸ՝ ԳՐՈՂ, ՆԿԱՐԻՉ, ԴԵՐԱՍԱՆ ԵՒ ԲԵՄԱԳԻՐ ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆԻ ՀԵՏ

 

Վարեց՝ ԺԻՐԱՅՐ ՉՈԼԱՔԵԱՆ

 

Վահէ Պէրպէրեան շարք մը ներկայացումներ պիտի ունենայ Եւրոպա, մասնաւորապէս՝ Ֆր-անսա. անոնցմէ առաջինը՝ ի նպաստ Ալֆորվիլի նորակառոյց Արապեան վարժարանին: Ան պիտի ներկայացնէ իր վերջին երկու մենազրոյցները՝ «Սակայն»ը եւ «Եթէ»ն, ինչպէս նաեւ՝ «Երեք Շաբաթ Երեւանում» շարժապատկերը:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ինչպէ՞ս կ՛ընտրէք ձեր ներկայացումներուն վերնագիրները:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.- Խօսիմ մենազրոյցներուս մասին: Պարզ զուգադիպութիւն մըն էր, որ առաջինին անունը «Եւայլն» դրի, որովհետեւ խորհեցայ, թէ մարդիկ, ընդհանրապէս, այն նիւթերուն մասին, զորս չե՛ն ուզեր խօսիլ՝ «եւ այլն» կ՛ըսեն: Յաջորդը «Նաեւ»ն էր, որ շարունակելու իմաստ մը ունի: Անոր յաջորդեց «Տակաւին»ը, ուր տակաւին ըսելիք կայ: Չորրորդ մենազրոյցս կը կրէր «Սակայն» խորագիրը, քանի որ այդ միջոցին սկսայ աւելի մթին մնացած նիւթեր արծարծելու: Եւ ի վերջոյ՝ «Եթէ»ն, որ շատ աւելի մութ պատկերներ կը պարզէ:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Մութ ըսելով ի՞նչ կը հասկնանք:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Այսինքն՝ արծարծուած նիւթերը աւելի շատ մտածել կու տան եւ միայն իբրեւ խնդալու առիթ չեն ծառայեր:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Հարցը թապո՞ւ նիւթերու կը վերաբերի:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Ընդհանրապէս այդպէ՛ս է, եւ կան հարցեր, որոնց մասին շատ չենք խօսիր…։

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ի՞նչն է, որ ձեզ կը մղէ այդպիսի մենազրոյցներ ստեղծելու: Միւս կողմէ, դուք ձեզ ինչպէ՞ս կը բնորոշէք՝ պատմո՞ղ, դերասա՞ն:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Հաւանաբար ամէնէն ճիշդ եզրը պատմո՛ղն է, որովհետեւ համոզուած եմ, որ, առանց բացառութեան, բոլո՛ր արուեստներուն հիմքը պատմութի՛ւնն է: Նոյնիսկ եթէ բանաստեղծութիւն է գրածդ, անպայման պատմութիւն մը, ըսելիք մը պէտք է ունենաս: Իրականութեան մէջ, մեր բոլոր ըրածները հաղորդակցելու միջոցներ են, որոնց հիմքը, ինչպէս ըսի, պատմութի՛ւնն է:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Հետաքրքրական երեւոյթ է տեսնել, թէ այսպէս՝ չափուած, ձեւուած, ընդունուած պարունակէն անդին, կը քալէք արահեստներէ ու ճամբաներէ, որ ո՛չ Ցեղասպանութիւնն է, ո՛չ ալ Հայ Դատը: Ի՞նչ է ձեր պատմածը. անոր խորքին մէջ նշեալ նիւթերը կը գտնուի՞ն:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.- Բնականաբար այդպէ՛ս է, որովհետեւ, հիմնականին մէջ, ըրածս ոչ միայն մշակոյթ պահել է, այլ՝ զայն գործածական դարձնելու եւ անոր միջոցաւ այժմէական հարցեր արծարծելու նպատակին ծառայել: Իսկ ատիկա կը պակսի մեր իրականութեան մէջ: Ես կ՛ուզեմ հետաքրքրութիւն ստեղծել եւ զայն պահել։ Կ՛ենթադրեմ, որ այս գործօնը որեւէ արուեստի հիմքը կը կազմէ: Երբ ես գրականութեան եւ ստեղծագործելու դասընթացքներու կը հետեւէի, ունէի ուսուցիչ մը, որ երրորդ սերունդին կը պատկանէր, անունը՝ Գլօտ էր: Ան օր մը զիս քովը կանչեց եւ ըսաւ. «Վահէ՛, գրութիւններդ շատ կը սիրեմ. անոնց մէջ միջինարեւելեան գաղտնագիտական բան մը կայ: Կը խնդրեմ, որ այսուհետեւ գրածներուդ վերեւը, ըլլան անոնք բանաստեղծութիւն թէ թատրոն, «dear Claude» («սիրելի՛ Գլօտ») յիշատակելու չմոռնաս, որպէսզի միշտ ի մտի ունենաս, որ կայ մէկը, որուն հետ կը հաղորդակցիս»: Այս խօսքերը երբե՛ք չեմ մոռնար, որովհետեւ անոնք շատ կարեւոր ցուցմունքներ էին ինծի համար:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Երբ ձեր ներկայացումները կը դիտենք եւ ձեզ կը լսենք, կը կարծենք, որ ըսուածները յանկարծաբանութիւն են, հակառակ անոր որ, անկասկա՛ծ, դուք մշակուած թելի մը կը հետեւիք: Հետաքրքրական է գիտնալ, թէ ինչպէ՛ս կը կազմաւորէք ձեր ելոյթները, եւ որքա՛ն ժամանակ կը յատկացնէք անոնց:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Ներկայացում մը պատրաստելը հսկայական աշխատանք կը պահանջէ: Նախ պէտք է նիւթերը ամբարել, հաւաքել, գրել, ապա ամփոփել, փորձեր կատարել եւ ի վերջոյ՝ բեմադրել: Օրինակի համար, վերջին գործիս՝ «Եթէ»ին, եւ այսօրուան ներկայացումիս միջեւ երեք տարուան աշխատանք կայ: Ըսեմ նաեւ, որ առաջին քանի մը ելոյթներէն ետք, ըստ ժողովուրդի ճաշակին եւ ընդունելութեան՝ որոշ փոփոխութիւններ նաեւ անհրաժեշտ են:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Կարելի՞ է թարգմանել ձեր աշխատանքները: Այդ ուղղութեամբ որեւէ փորձ կատարա՞ծ էք:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Այո՛: Սկզբնական տարիներուն անգլերէնով քանի մը գործեր ներկայացուցած եմ: Կրնամ ըսել, թէ միակ խոչընդոտը լեզուի հետ կապուած հարցն է, եթէ ոչ՝ ներկայացումներս դիւրութեամբ թարգմանելի են:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ուրեմն, ձեր գործերուն մէջ հասցէագրութեան հարց մը կայ: Երբ «dear Claude» կ՛ըսէք՝ կը նշանակէ, որ հայ հասարակութեա՞ն ուղղուած է ձեր խօսքը: Ինչպէ՞ս կը բացատրէք այս եզրը:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Ինծի համար կարեւորը այն է, որ հանդիսատեսին համար, ըլլայ հայ թէ օտար, ըսածս հասկնալի ըլլայ: Ընդհանրապէս ներկայացումներուս հիմքը կը կազմեն համամարդկային երեւոյթները:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Դուք կը ներկայացնէք հայու տիպար մը, որուն թիրախը հայութի՛ւնն է, ձեր խօսքը ուղղուած է հայութեա՛ն… Այլ խօսքով՝ հայութիւնը ձեզի համար կը հանդիսանայ ներշնչումի սկզբնաղբիւր, եւ շրջան ընելով՝ դուք ի վերջոյ դարձեա՛լ կը վերադառնաք նոյն ակունքին: Հոս կը յառաջանայ հետեւեալ հարցումը. արդեօք դուք հա՞յը իբրեւ համամարդկային տիպար կը տեսնէք, թէ ոեւէ մէկը կրնայ առնել անոր տեղը։

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Կարեւորը եւ հիմնականը՝ հաղորդակցութիւնն ու ըսուածին բովանդակութիւնն է: Եթէ դիմացինդ պատմելիք հետաքրքրական նիւթ մը ունի, ապա դուն հաճոյքով կը հետեւիս իր ըսածներուն, ըլլայ ան հայ թէ օտար:

0421vaheberberian1

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ինչպէս շաբաթներէ ի վեր մամուլով կը ծանուցանենք, դուք փարիզեան ձեր ելոյթներէն ետք պիտի շրջագայիք զանազան գաղութներ: Ինչպէ՞ս կ՛ընկալէք այսպէս կոչուած՝ սոյն «թատերական ճամբորդութիւններ»ը: Միջավայրին անմիջապէս յարմարելու հարցը դիւրութեամբ կը լուծուի՞:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Նախ ըսեմ, որ ես տարին վեց ամիս ներկայացումներու համար կը ճամբորդեմ: Ճամբորդութեանց ատեն կ՛ուզեմ վայրկեան առաջ տուն վերադառնալ, բայց երբ երկու շաբաթ տունը մնամ՝ կը ձանձրանամ եւ կ՛ուզեմ ճամբորդել… Սակայն գաղութներու հետ հանդիպումներուս ամէնէն հետաքրքրական բաժինը այն է, որ ամէնուր հայը Հա՛յ է: Ճիշդ է, որ երբեմն լեզուական հարցեր կը ստեղծուին, բայց ես կը փորձեմ յարմարիլ տեղւոյն հանդիսատեսին հետ՝ անոր հայերէնի իմացութեան մակարդակը նկատի առնելով, որպէսզի ան դիւրին հասկնայ ըսածներս: Այդ առումով, Պոլսոյ, Սուրիոյ կամ Լիբանանի համայնքները անշուշտ կը տարբերին՝ օրինակի համար՝ Ամերիկայի Արեւելեան կամ Արեւմտեան ափերու համայնքներէն: Ընդհանրապէս, Միջին Արեւելքի մէջ կը փորձեմ համակերպիլ տեղւոյն հայութեան խօսակցական լեզուին, քանի որ անիկա ըսուածին անոյշ համ ու հոտ կու տայ: Կամ՝ Արժանթինի մէջ ներկայացումիս որոշ բառերը սպաներէնի կը թարգմանեմ, հասկնալի ըլլալու մտահոգութեամբ:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ձեր պարագային, սփիւռքահայու տիպար ըլլալը եւ հայրենիքէն դուրս ապրիլը ինչպէ՞ս կը մեկնաբանէք:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.- Օ՜, ասիկա դժուար հարցում մըն է: Կրնամ ըսել, որ ես խտացումն եմ այն բոլոր գիրքերուն, զորս կարդացած եմ, այն բոլոր քաղաքներուն, զորս այցելած եմ, այն բոլոր կիներուն, որոնց հանդիպած եմ, եւ այլն, եւ այլն: Իսկ այս բոլորին մէջէն կարեւոր մէկ բաժինը՝ հայկակա՛նն է, ընկերներուս մեծ մասը հայեր են, կեանքս ուղղակի մերուած է հայկականութեան մէջ, հայերէն կը գրեմ, հայերէնով թատրոն կը ներկայացնեմ… Միայն թէ արուեստիս նկարչական բաժինն է, որ հայերու հետ սերտ կապ մը չունի, եւ այդ առումով, օտար պատասխանատուներու հետ կ՛աշխատիմ: Բայց պէտք է ըսել, որ ես ինծի իւրայատուկ հայ մը չե՛մ զգար:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Դուք ձեր արուեստին մէջ գեղարուեստական բազմաբնոյթ միջոցներ կը գործածէք՝ նկարչութիւն, թատրոն, գրականութիւն, բեմադրութիւն (Վահէ Պէրպէրեան նաեւ թատերախումբ կը ղեկավարէ-«Ն.Յ.»): Այս բոլոր աշխատանքները ինչպէ՞ս կը համադրէք: Արուեստի այս ճիւղերը ձեր մօտ ինչպէ՞ս իրարու կ՛առնչուին:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Առանց բացառութեան, այս բոլորը իրարու շաղկապուած են: Մանկութեան օրերէս սկսեալ հետաքրքրուած էի ձեր նշած արուեստի ճիւղերով, հակառակ անոր որ հայրս միշտ կ՛ըսէր՝ «Տղա՛ս, մէ՛կ նիւթի վրայ կեդրոնացիր, որպէսզի կարենաս յաջողիլ…»: Բայց ես տարիներ ետք եւս ունիմ նոյն համոզումը, թէ բոլոր արուեստները իրարու կապուած են, զիրար կ՛ամբողջացնեն եւ կարելի չէ մէկը միւսէն անջատել: Այսօր, ես զիս շատ բախտաւոր կը զգամ, որովհետեւ երբ գաղափար մը յղանամ՝ լա՛յն ընտրութիւն կ՛ունենամ, թէ զայն արուեստի ո՞ր մարզին մէջ կրնամ լաւագոյնս օգտագործել՝ մենախօսութեա՞ն, նկարչութեա՞ն, թատրոնի՞, ֆիլմի՞, թէ գրականութեան…։

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ձեր գործերը Հայաստանի մէջ ինչպիսի՞ ընդունելութեան կ՛արժանանան:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Պէտք է ըսել, որ հայրենիքի մէջ զիս ջերմօրէն կ՛ընդունին, հաւանաբար՝ համացանցին շնորհիւ: Երբ Երեւանի մէջ առաջին անգամ ներկայացայ հանրութեան, սարսափ մը ունէի, նկատի ունենալով, որ ո՛չ Հայաստանը կը ճանչնայի, ո՛չ ալ հայրենի հայութիւնը ծանօթ էր գործերուս: Բայց տարիներու ընթացքին, Սփիւռք-Հայաստան կապերու սերտացումով, երկկողմանի յարաբերութիւնն ալ դիւրին ընթացք ստացաւ. սկսանք իրարու վրայ բացուելու, զիրար հասկնալու…։ Այսօր, նախքան ներկայացումիս մասնակցիլը, մարդիկ համացանցի միջոցաւ արդէն կը ծանօթանան գործիս եւ գիտե՛ն, թէ ո՛ւր կ՛երթան: Հոս կ՛ուզեմ առիթէն օգտուելով՝ կարեւոր հարց մը արծարծել. նախապէս, շատ աւելի դիւրին էր սփիւռքահայը եւ հայաստանցին իրարմէ զանազանել, քանի որ երկու կողմերը յստակ գիծերով բաժնուած էին իրարմէ. Խորհրդային Միութիւն կար, երկաթէ վարագոյր կար… Իսկ այժմ, ամէն ինչ փոխուած է։ Նախ եւ առաջ՝ աշխարհաքաղաքացի ըլլալու երեւոյթը կայ, յետոյ՝ Սփիւռքը դուրսէն է, Հայաստանը՝ ներսը, բայց երկուքն ալ իրարու հետ մնայուն կապի մէջ են, հետեւաբար՝ դժուար է այս երկուքին սահմանները ճշդել։

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ձեր գործունէութենէն անկախ, դուք ի՞նչ տեսակէտ ունիք ընդհանրապէս մշակութային կամ հոգեւոր կեանքին եւ մասնաւորաբար՝ հայկական ընկերային կենցաղին նկատմամբ:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Ըսեմ, որ ես ամէն տեղ հոյակապ տիպարներու կը հանդիպիմ եւ միշտ կը մտածեմ, թէ ինչպէ՛ս կարելի է այս բոլորը իրարու կապելով՝ զանոնք հաւաքական ուժի մը վերածել: Ա՛յս գործօնն է, որ կը պակսի մեր քով եւ մեծ ցաւ կը պատճառէ ինծի: Ես համոզուած եմ, որ այս ուղղութեամբ տարուելիք հսկայական աշխատանք կայ, որպէսզի ստեղծուի սերունդ մը, որ հպարտ է, բայց մանաւա՛նդ՝ գիտէ թէ ինչո՛ւ հպարտ է:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Ըսել կ՛ուզէք, որ անհրաժե՞շտ է ինքնութիւնը վերագտնելու փորձառութիւնը ապրիլ, զայն գնահատել, արժեւորել…։ Կը կարծէ՞ք, թէ այս պարագային, մշակոյթի գործիչներուն մօտ ազատութեան կաշկանդում կայ:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Այո՛ եւ ո՛չ: Հայկական իրականութեան մէջ զիս մտահոգողը հետեւեա՛լն է. կարծէք թէ համոզուած ենք, որ ի՛նչ ալ ընենք՝ հայ հասարակութիւնը ասկէ աւելին չ՛արժեր: Այս մօտեցումը անընդունելի՛ է: Նման երեւոյթ ա՛լ աւելի շեշտուած է Հայաստանի մէջ, ուր ամէն ինչ աժանցնելու եւ «ծախելու» փորձ մը կայ:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Հայաստանի վերջին ընտրութիւններուն, դո՛ւք ալ միացած էիք հայրենիքի մէջ ազատ եւ ժողովրդավար կարգեր ստեղծելու հարցով մտահոգուած արուեստագէտներու կոչին: Ինչպէ՞ս կը բնութագրէք Հայաստանի այսօրուան ընկերային եւ քաղաքական կեանքը:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Համոզուած եմ, որ առանց բացառութեան՝ իւրաքանչի՛ւր հայ գիտակից է, թէ իր կարողութիւններու սահմանին մէջ պէ՛տք է օգտակար ըլլայ հայրենիքին, եւ եթէ իւրաքանչիւրը այդ ընթացքով յառաջանայ, անպայմանօրէ՛ն երկիրը կ՛առողջանայ եւ արդարութիւնը կը վերահաստատուի:

 

«ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ».- Վերջին հարցում: Դուք Միջին Արեւելքէն գաղթած էք Ամերիկա: Տարիներու ընթացքին ձեր ծննդավայր Պէյրութը կարեւոր դեր խաղացած է ձեր կազմաւորման մէջ: Մանուկ եւ պատանի տարիքի ընտանեկան եւ համայնքային ձեր կեանքի յիշատակները, պատկերները դեռ կենդանի են ձեր խաղերուն մէջ: Այդ ժամանակաշրջանի ու միջավայրի կարօտը ունի՞ք, անոր բացակայութենէն կը տառապի՞ք՝ ամերիկեան ափերուն վրայ: Ընտելացա՞ծ էք ձեր ապրած միջավայրին:

ՎԱՀԷ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ.-  Նախ ըսեմ, որ արդէն իսկ տարիներէ ի վեր, ծնողքս, ընտանիքս հո՛ս կ՛ապրին, հին ընկերներուս եւ բարեկամներուս մեծ մասն ալ այստեղ փոխադրուած է: Ընդհանրապէս, Լոս Անճելըսի մէջ հայութեան եւ հայկականութեան պակասը բնա՛ւ չես զգար. հայերէն կը խօսիս, հայերէն կը լսես… բայց, այդուհանդերձ, օտար երկիրը երբե՛ք ծննդավայրիդ համն ու հոտը չ՛ունենար: Անցեալը անցած է եւ անկարելի է զայն վերագտնել: Իսկ մեր պարտականութիւնն է գոնէ այդ անցեալի յուշերը փոխանցել նոր սերունդին:

 

***

 

ԿԵՆՍԱԳՐԱԿԱՆ ՀԱԿԻՐՃ ՏՈՒԵԱԼՆԵՐ

 

Արձակագիր, թատերագիր, դերասան ու գեղանկարիչ Վահէ Պէրպէրեան ծնած է Պէյրութ, 1955ին: Հայրը ակնցի էր, իսկ մայրը՝ արաբկիրցի: 1977ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, ուր աւարտած է իր համալսարանական կրթութիւնը՝ վկայուելով իբրեւ լրագրող:

Պէյրութէն սկսեալ, ուր հօրենական տունը եղած էր մտաւորականներու, յատկապէս գրական ու թատերական աշխարհի դէմքերու հանդիպավայր մը, Պէրպէրեան սերտօրէն հետաքրքրուած է թատրոնով: Հեղինակած ու բեմադրած է բազմաթիւ թատերախաղեր, որոնց կարգին կարելի է թուել «Գիշերուան Այցելուն», «Աւազախրում», «Պարոն Կարպիս», «Կեանք» եւ «Վարդագոյն Փիղը», որ թարգմանուած է անգլերէնի ու բեմականացուած՝ Լոնտոնի, Էտինպուրկի, Սաքրամենթոյի եւ Լոս Անճելըսի մէջ: Այս գործը վերջերս թարգմանուած է նաեւ յունարէնի ու ներկայացուած՝ Աթէնքի քաղաքապետական թատրոնին մէջ:

Իբրեւ դերասան, ան բեմ բարձրացած է աւելի քան երկվեցեակ մը դերերով, իսկ իր ձայնը լսելի է շուրջ 30 շարժապատկերներու մէջ, որոնց կարգին՝ «Clear and Present Danger», «Patriot Games», «Armageddon», եւ այլն: Ան նաեւ հեղինակն է «Երեք Շաբաթ Երեւանում» ֆիլմին, որուն բեմադիրներէն եւ դերասաններէն մէկն է եւս:

Վահէ Պէրպէրեան հեղինակած է երկու վէպ՝ «Նամակներ Զաաթարէն» (1996) ու «Յանուն Հօր Եւ Որդւոյ»: Իբրեւ գեղանկարիչ, ան ունեցած է աւելի քան քառասուն ցուցահանդէսներ՝ Միացեալ Նահանգներու եւ զանազան երկիրներու մէջ:

 

***

 

Յառաջիկայ Ապրիլ 26էն Մայիս 14ի միջեւ, Վահէ Պէրպէրեան ելոյթներ պիտի ունենայ Ալֆորվիլի (Ապրիլ 26 եւ Մայիս 9), Ժընեւի (Ապրիլ 29), Կրընոպլըի (Ապրիլ 30), Փարիզի (Մայիս 2), Լիոնի (Մայիս 4), Մարսէյի (Մայիս 5), Նիսի (Մայիս 7) եւ Շուէտի (Մայիս 14) մէջ:

 

ՓԱՐԻԶ

 

 

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top