Ազգային Ընդհանուր Ժողովին Առիթով

1110kurdoghlian

ՄԻՀՐԱՆ ՔԻՒՐՏՕՂԼԵԱՆ

 

1110kurdoghlianԴեկտ. 5ին, Անթիլիասի Մայրավանքին մէջ պիտի գումարուի Ազգային ընդհանուր ժողով՝ քննելու համար թեմական հարցեր եւ բնականաբար լուսարձակի տակ առնելու հայօճախները յուզող այլազան խնդիրներ:

Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան վարչական ու հոգեւոր հովանին վայելող թեմերու երեսփոխանական ժողովները հայօճախներու ընդհանրական հարցերով զբաղա՞ծ են եւ պատգամաւորները համապատասխան եզրակացութիւններով զինուա՞ծ պիտի ներկայանան հոն թէ ոչ, չենք գիտեր: Գիտենք սակայն, որ բոլոր շրջաններն ալ քիչ-շատ կը գտնուին միեւնոյն դժուարութեանց առջեւ եւ ունին միեւնոյն տագնապները, ինչ կը վերաբերի սերունդին ազգային ինքնազգացողութիւնը խթանելու հրամայականին եւ մեր կառոյցները վերակազմակերպելու անհրաժեշտութեան:

Լեզուն նահանջած է, ազգէն ու ազգայինէն արտագաղթելու գահավէժ հոսանքին մէջն է սերունդը, մեր կառոյցները իրենք զիրենք սպառած կը թուին ըլլալ եւ այլեւս ընթացիկ կարիքներն իսկ կաղացումով կը մատակարարուին, իսկ Սփիւռքը ամբողջութեամբ վարակուած է անտարբերութեան մահացու ախտէն, որ կը կրծէ, կը կրծէ ու կը հիւծէ մեր էութիւնը:

Նորութիւն չեն ու բոլորիս ծանօթ են ըսուածները, որոնց  համար Արամ Ա. կաթողիկոս չորս բառերու մէջ խտացուցած՝ Հայաստան-սփիւռք համագումարին տուաւ շշմեցնող ահազանգը. «Սփիւռքը կը մաշի, իսկ հայրենիքը կը պարպուի…»:

Ահա՛ թէ ինչո՛ւ կ՛ակնկալուի, որ Ազգային Ընդհանուր ժողովը ինքզինք դնէ դարձակէտի առջեւ՝ թեմական կեանքը վերակազմակերպելու եւ նոր թիրախներ հետապնդելու կամքով:

Վերակազմակերպուիլ՝ ըստ հնարաւորի Սփիւռքի մաշումին առաջքն առնելու, միաժամանակ՝ հայրենաթող հայերը լծակից դարձնել կարենալու համար հայօճախներու կեանքին ու աշխուժութեանց:

Կ՛ակնկալուի, որ ժողովը անդրադառնայ նաեւ վերջերս Ամերիկա տուած հովուապետական իր այցելութեան ընթացքին Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի «եկեղեցին պառակտուած» տեսնելու  անընդունելի յայտարարութեան, անոր դէմ դիրքաւորուելու եւ շեշտելու համար, թէ միտքերու մէջ «պառակտում»ի գաղափար սերմանելով որոշ շրջանակներ գրգռելու միտումը ոչ միայն անշահ ու ժամանակավրէպ է եւ ոչինչի կը ծառայէ, այլ նաեւ վտանգաւոր է նոյնինքն եկեղեցւոյ համար, ինչպէս նաեւ հայրենիքի եւ Սփիւռքի դիմագրաւած ահաւոր խնդիրներու առաջնահերթութեանց ըմբռնումին հայեցողաբար: Տակաւին. նաեւ շեշտելու, թէ թեմերը առք ու վաճառքի սեփական կալուածներ չեն։ Համայնքներուն իրաւունքն է որոշելու վարչական իրենց կապուածութիւնը:

Ի հոգեւորս մէկ ու միաձոյլ եկեղեցին աւելի կ՛աշխուժանայ, աւելի կը կենսաւորէ իր  պատասխանատուութիւնները, երբ  աշխարհագրական իւրայատուկ կեդրոններով կը գործէ եւ ունի վարչական ապակեդրոն դրութիւն ու իրաւասութիւններ:

Յամենայնդէպս, առնուազն զարմանք կը պատճառէ Ամենայն Հայոցին օգտագործած «պառակտում» բառը: Ձեւակա՞ն էր ուրեմն համատեղ գումարուած եպիսկոպոսական ժողովը, համատեղ կատարուած նահատակներու սրբադասումը: Ո՞ւր եւ ի՞նչ աչքերով կը տեսնուի պառակտումը:

Ի՞նչ նպատակ կը հետապնդէ եկեղեցին պառակտուած տեսնելու Ամենայն Հայոցին անժամանակ յայտարարութիւնը :

Եկեղեցականներ ներքին պառակտումներ կ՛ունենան, բայց  եկեղեցին մէ՛կ է, մէ՛կ եղած է անցեալին, մէ՛կ է նաեւ այսօր:

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

One Comment;

  1. Vic said:

    Իմ կարծիքով՝ ճիշդ կ՛ըլլար առանձին, ընդարձակ յօդուածով քննարկել Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի «եկեղեցին պառակտուած» յայտարարութեան դրդապատճառները:

*

Top