Երեք Անգամ Երեք՝ Ինը, Մաքսիմում՝ Տասը

estoukian

estoukian

ԲԱԳՐԱՏ ԷՍԴՈՒԳԵԱՆ

 

Արդէն լրացած է այս սիւնակին վրայ գրելու տասը տարիները: Հպանցիկ ակնարկով մը, երբ վերստին կը նայինք այդ անցնող տարիներուն, կը խուժեն բազմաթիւ միտքեր, որոնց մասին կ՛արժէ խօսիլ: Մեզի համար նոր սկիզբ մըն էր մանաւանդ այդ առումով, որ վերջապէս ամբողջութեամբ մատնուած պիտի ըլլայինք մեզի համար միշտ հարազատ թուացող աշխատանքի մը: Ով գիտէ աշխարհի երեսին որքա՜ն շատ են բոլոր այն մարդիկ, որոնք միջոցներ կը փնտռեն՝ իրենց միտքը, խորհուրդը արտայայտելու, ուրիշներուն հասանելի դառնալու համար: Ահաւասիկ ա՛յդ էր, որ գոյացած էր մեր առջեւ՝ սիրելի Սարգիս Սերովբեանի հրաւէրով:

Սերովբեան, կորսնցնելով Յակոբ Այվազի կամ Կոպելեանի նման գրիչներ՝ կարիքը զգացած էր նոր ձայնով մը թարմացնելու իր խմբագրած էջերը: Որքա՜ն մեծ պատիւ, որ այդ նոր ուժը տեսած էր մեր մօտ: Եւ այդպէս, «Ակօս»ի էջերուն վրայ աւելի քան տասը տարիներ անարժանաբար կը մրոտենք «Մենք ու Մերոնք»ի սիւնակը: Սիւնակ՝ որ տարիներու ընթացքին ունեցաւ իր հաւատարիմ ընթերցողները: Պատահական չէ այս հաւատարիմ բառը, քանի որ գիտեմ, թէ անոնց մէջ կան բառին բո՛ւն իմաստով յամառ ընթերցասէրներ, որոնք ամէն շաբաթ չեն վհատիր այս սիւնակը բառարանի օգնութեամբ ընթերցելու: Սա ինքնին պատասխանատուութեան մեծ բաժին մը կը բեռցնէ մեր ուսերուն, եւ ա՛լ աւելի կորովով կը շարունակենք որդեգրուած աշխատութիւնը:

Սակայն եկած հասած ենք այնպիսի պահու մը, ուր կանգ առած է թերթի մէջ գրելու ուրախ տրամադրութիւնը՝ իր տեղը թողնելով զանազան մտահոգութիւններու: Ամբողջովին յայտնի դարձած է, որ այս սիւնակին վրայ գրուածները, որքա՛ն ալ հաւաստի ըլլան, որքա՛ն ալ իրաւացի գտնուին, ո՛չ թէ ոգեւորութիւն՝ այլ մտավախութիւն կը պատճառեն ընթերցողին: Եկած ենք այնպիսի անիծեալ պահու մը, երբ ընթերցողը բաժնելով հանդերձ արծարծուած միտքերը՝ կը մտահոգուի այդ միտքերը փոխանցողի անվտանգութեան համար:

Հրանդ Տինքի սպանութենէն անմիջապէս ետք արդէն գիտակցած ենք, որ մեր սեփական մաշկը շատ ալ մեծ նշանակութիւն չունի հաւանական այս կամ այն վտանգին դիմաց: Վերջապէս, շունչ մըն է, զոր պիտի աւանդենք ուշ կամ կանուխ: Ուրեմն՝ մէկ կողմ թողնենք սեփական մաշկի մասին մտահոգութիւնը, բայց կ՛արժէ հարցնել, թէ արդեօք իրաւունք ունի՞նք վախ ու սարսափ, նաեւ մտահոգութիւն պատճառելու բոլոր այն մարդկանց, որոնք այլեւս նոր սարսափներու հանդուրժողութիւն չունին:

Ուրեմն, սիրելի՛ ընթերցող, հասկացող եղէք, եթէ այս պահէն ետք՝ «Մենք ու Մերոնք» սիւնակին վրայ թանաք սպառենք այս էջերու հաւատարիմ ընթերցողներուն համար անսովոր նիւթերով: Ի՛նչ գիտնամ, օրինակի համար՝ փորձենք ֆութպոլի մասին խօսիլ… Վերջապէս զբաղում մը, որ կը հետաքրքրէ մեծ բազմութիւններ. բայց արդեօք կրնա՞նք: Արդեօք ինչի՞ կը նմանին ֆութպոլի մասին մեր ըսելիքները: Խոստովանի՛մ, որ ափսոսանքով պիտի անդրադառնանք, թէ «ֆութպոլ խօսինք» ըսած պահերուն իսկ մեր հետաքրքրութիւնը ուղղուած պիտի ըլլայ Տենիզ Նաքիի մատնուած անարդարութեան:

Ուրեմն եկէ՛ք իրարու հասկնանք, հրաժարեցէ՛ք մեր մասին ի զուր տեղ մտահոգուելէ, եւ եկէք ընդունինք, որ պարտաւոր ենք ընելու ա՛յն, որուն արդէն մատնուած ենք մեծ ցանկութեամբ: Նոյնիսկ այսքանը սուղ է մեզի համար: Մենք այսքանով ալ հանդուրժողութիւն չունինք մեր ուղին հարցականի տակ դնելուն: Հաստատ իրողութիւն է՝ երեք անգամ երեք կ՛ընէ ինը: Մի՛ զօրէք, որ ընդունինք աւելին: Երեք անգամ երեք ինն է, եւ մաքսիմում՝ լոկ ձեր «խադր»ին համար, յօժարինք տասին: Դեռ տակաւին մի՛ լարէք, մի՛ պահանջէք, որ խոստովանինք, թէ երեք անգամ երեքը լոկ դուք ուզեցիք որ դառնայ երեսուն կամ երեք հարիւր երեսուն:

 

pakrates@yahoo.com

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top