Յիշելու Եւ Մոռնալու Մասին Խորհուրդներ

0115pakradestoukian

ԲԱԳՐԱՏ ԷՍԴՈՒԳԵԱՆ

 

0115pakradestoukian«23.5 Ապրիլ». այսպէս կոչուեցաւ «Ակօս»ի հին խմբագրատունը, որ մօտ ապագային կը պատրաստուի դռները բանալու՝ իբրեւ Հրանդ Տինքի անուան յիշողութեան վայր: «Հրանդ Տինք» հիմնարկի նախաձեռնութիւնն է յիշողութեան վայրը: Վարիչները խուսափեցան թանգարան բառը օգտագործելէ: Չէ՛ որ թանգարանը իր մէջ վերջակէտ մը կը յուշէ: Անցած, վերջացած, աւարտին հասած բանի մը վերյիշումն է թանգարանը: Մինչդեռ յիշողութեան վայրը աշխատանոց մը պիտի դառնայ: Հետազօտութիւններու, ուսումնասիրութիւններու, կարծիքի փոխանակումներու վառ կեդրոնի մը մասին է խօսքը: Գոնէ հեռանկարը այդպէս է եւ փորձով գիտենք, թէ «Հրանդ Տինք» հիմնարկը ընդհանրապէս կը յաջողի իր հեռանկարները իրականութեան վերածելու:

Սակայն այս անգամ ուրիշ բան մըն է, որ մեր ուշադրութիւնը կը գրաւէ: «Ակօս»ի նախկին խմբագրատան եւ այդ խմբագրատան մէջ ալ խմբագրապետին՝ Հրանդին սենեակի պատերը զարդարող նկարներէն մէկուն կը կառչի մեր հայեացքը:

Կապուտաչեայ կարճահասակ հսկայի մը նկարն է անիկա: Երջանկայիշատակ Կոլոտ պատրիարք Բաղիշեցիի դիմանկարին կը հանդիպի մեր հայեացքը: Ահաւասիկ յիշողութեան վայրը՝ նախքան իր դռները բանալը, տեղի կու տայ ինչ-ինչ յիշողութիւններու: Կը յիշեմ այդ նկարի «Ակօս» գալու ոդիսականը: «Ան մեր պատմութեան շատ կարեւոր դէմքերէն է, բայց իր նկարը ոչ մէկ տեղ կայ: Ես ալ որոշեցի բազմացնել Կոլոտ պատրիարքի նկարը եւ բաժնել մեր հաստատութիւններուն»: Այսպէս ըսած էր այժմ ինք ալ յիշատակ դարձած Կրոնդէս Արբաղ: Կատարած էր իր խոստումը եւ տասնեակներով բազմացնելով Կոլոտ պատրիարքի մեծադիր մէկ դիմանկարը՝ շրջանակած ու բաժնած էր զանազան հաստատութիւններու: Անոնց կարգին մէկ օրինակ ալ վիճակած էր «Ակօս»ի խմբագրապետի սենեակին:

Եւ ո՞վ էր Կրոնդէս Արբաղ: Քուրթուլուշ թաղին մէջ փականագործ, բանալիներ սարքող վարպետ մը: Բառին բուն իմաստով ժողովրդական փիլիսոփայ մը: Ինքնուս էր: Իր ջանքերով պայծառացուցած էր միտքը, աշխարհահայեացքը: Ունէր յատկութիւն մը եւս: Պայքարի մարդ էր: Կամ աւելի տարածուն բառով՝ գործիչ մը: Գործիչ՝ որ ինք կը հնարէր գործը եւս: Նոյնիսկ չէր խուսափեր երբեմն իր սեփական գլուխը փորձանքներու մատնելէ: Մեր երկրին մէջ ինչ մեծ յիմարութիւն, երբ շատեր ու շատեր կեանքի մէջ միայն մէկ նպատակ կը հետապնդեն՝ որն է անձնական շահը եւ սեփական մորթի փրկութիւնը: Չեմ գիտեր, որքանո՞վ կրնանք առարկել, այդ ալ իր կարգին կեանքի փիլիսոփայութիւնն է թերեւս: Բայց մէկ բան, որ յստակ է՝ անոնց ետեւէն յիշելու արժանի ոչինչ կը մնայ, իսկ անդին ինչպէս կ՛ըսէ արածը. «Բարիք ըրէ ջուրը գցէ, նոյնիսկ տխմարը չիմանայ ձուկը կ՛իմանայ»:

 

«ԱԿՕՍ»

pakrates@yahoo.com

 

 

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top