Լոս Անճելըսի Հայ Քոյրերու Վարժարանի Վարդանանց Հանդիսութիւնը

0000ASA 2019 Vartanants4

ԼԻՆՏԱ ԳԱՆՏԻԼԵԱՆ

 

15 դարեր առաջ հայ ժողովուրդը միակամ ոտքի կանգնեցաւ՝ ըսելու համար ո՛չ քրիստոնէութիւնը ուռանալու եւ կրակապաշտութիւնը ընդունելու պարսիկներու Յազկերտ թագաւորի որոշումին: Այս է պատճառը, որ 15 դար է, որ կը տօնենք Վարդանանց հերոսներու անմահ յիշատակը եւ անոնց նուիրուած հանդիսութիւններ կ՛իրականացնենք վարժարաններու կամ եկեղեցիներու մէջ:

Լոս Անճելըսի Հայ Քոյրերու վարժարանի կեանքին մէջ մեծ տեղ կը գրաւէ Վարդանանց տօնակատարութիւնը: Ամբողջ Փետրուար ամիսը նուիրուած կ՛ըլլայ Վարդանանց քաջերու յիշատակին։ Աշակերտները կը սորվին ոտանաւորներ եւ երգեր, ինչպէս նաեւ թատրոն կը պատրաստեն:

Այս տարի, Վարդանանց ոգեկոչումը տեղի ունեցաւ երկու օրերու ընթացքին, 26էն 27 Փետրուարին։

Վարդանանց թատրոնը տեղի ունեցաւ 26 Փետրուարի երեկոյեան, վարժարանի «Դանիէլեան» սրահին մէջ, ներկայութեամբ Ամերիկայի եւ Գանատայի կաթողիկէ համայնքի առաջնորդ Միքայէլ եպս. Մուրատեանի, առաքինազարդ քոյրերուն եւ ծնողներու ու հիւրերու:

Հանդիսութիւնը սկսաւ «Նորահրաշ» շարականով, ապա Լինտա Գանտիլեան փոխանցեց օրուան խորհուրդը՝ շեշտելով Վարդանանց ճակատամարտի կարեւորութիւնը հայ ժողովուրդի կեանքին մէջ, նկատի ունենալով անոր այժմէականութիւնը ցարդ եւ եզրակացուց՝ ըսելով. «Չի բաւեր տօնախմբել, հպարտանալ։ Հարկ է ունենալ նոյն գիտակցութիւնն ու բծախնդրութիւնը հանդէպ մեր ազգային եւ կրօնական արժէքներուն, որոնք մեզի աւանդ ձգուած են մեր նախահայրերէն»։

8րդ դասարանի աշակերտները, մասնակցութեամբ 7րդ դասարանի աշակերտներուն, ներկայացուցին Վարդանանքի թատրոնը՝ իր բոլոր մանրամասնութիւններով: Սքանչելի էր բեմին վրայ դիտել ամերիկածին 13ամեայ հայ պատանիներու ապրումները եւ խաղարկութիւնը, 1500 եւ աւելի տարիներ առաջ հայ ժողովուրդի կեանքին մէջ տեղի ունեցած այս առանցքային դէպքին ներկայացման ընթացքին: Այս տարի, թատրոնի ներկայացումը յանձնուած էր վարժարանիս աւարտական դասարանի աշակերտներուն եւ իրենց հայերէն ուսուցչուհի Լինտա Գանտիլեանին: Գեղեցիկ տարազաւորումով, պատշաճ երաժշտութեամբ, յստակ առոգանութեամբ անոնք մէկ ժամ ամբողջ կրցան ժողովուրդը փոխադրել Աւարայրի դաշտ, Տիզպոն, Աշտիշատ եւ Անգղ գիւղ: Բոլորը իրենց վստահուած դերեը ընկալած էին։

Յազկերտի դերով կը ներկայանար Արփիար Հարմանտեան, Միհրներսեհի՝ Լեւոն Մարկոսեան, Վարդանի՝ Ալեքս Բագարեան եւ տակաւին հրաշալի մեկնաբանութեամբ Անտրու Ազիզեան դարձած էր Ղեւոնդ Երէց։ «Տիկնայք փափկասունք»ի դերերը, գլխաւորութեամբ Փրիսիլլա Շուքերի, որ կը ներկայացնէր Վարդանի մայրը, ստանձնած բոլոր աղջիկները համոզիչ էին իրենց ներկայացումով։ Մինչ պատերազմի դաշտը մթութեան մէջ էր՝ Թաթիանա Արսլանեանի մենակատարութեամբ «Լռեց Ամպեր»ը հնչեց, երբ Վարդանի մայրը Աւարայրի Արծիւը կ՛ոռոնէր մեռելներուն մէջ։ 7րդ դասարանի աշակերտներ մեկնաբանեցին «Խորհուրդ Վարդանանց»ը պատգամելով անոր անմահութիւնը, որուն արտայայտութիւնը եղաւ 8րդ դասարանի աշակերտներու եռագոյններով տողանցքը սրահէն ներս։ Անոնք կը շեփորէին Վարդանի անմահութիւնը եւ յարատեւութիւնը։ Հանդիսութիւնը փակուեցաւ 7րդ դասարանէն խումբ մը աշակերտներու խմբային պարով։

Հանդիսութեան վերջաւորութեան, Միքայէլ եպս. Մուրատեան խանդավառ՝ իր սրտի խօսքը փոխանցեց, շնորհաւորեց աշակերտները, վարժարանը եւ ուսուցիչը, որ այս գեղեցիկ մտայղացումը վերածած էին վայելքի պահու մը, ուր մէկ ժամ տեւողութեամբ հանդիսատեսը փոխադրեցին դէպի հայոց աշխարհ:

Յաջորդ օր, վարժարանիս աշակերտութեան համար տեղի ունեցաւ աւանդական հանդէս՝ նուիրուած Վարդանանց հերոսներուն: Առաւօտուն տեղի ունեցաւ Ս. պատարագ։ Պատարագիչն էր Միքայէլ եպս. Մուրատեան, որ աշակերտներուն մանրամասնօրէն բացատրեց Վարդանի եւ ընկերներու զոհողութեան ոգին՝ պահելու իրենց փոխանցուած աւանդը, նոյնիսկ իրենց մահուան գնով:

Յետմիջօրէին տեղի ունեցած հանդէսին կը մասնակցէին վարժարանիս բոլոր աշակերտները. հիւրաբար ներկայ էր տոքթ. Սիլվա Գարայեան, վարժարանիս մայրապետները, ծնողներ եւ ուսուցիչներ:

Օրուան հանդիսավարն էր Լինտա Գանտիլեան: Վարդանանց խորհուրդը մարմնաւորող «Նորահրաշ» շարականով սկիզբ առաւ հանդիսութիւնը ապա վարժարանի տնօրէնուհի քոյր Լուսիայի բացման խօսքէն ետք շարունակուեցաւ ծրագիրը, որուն իրենց մասնակցութիւնը բերին մանկապարտէզէն մինչեւ 8րդ դասարանի աշակերտները երգելով, պարելով, արտասանելով եւ կրկնելով թատրոնը անգամ մը եւս եւ ստեղծելով մեծ խանդավառութիւն աշակերտներուն եւ ծնողներուն մօտ:

Հայկական բաժանմունքի ուսուցչուհիները ամէն մանրամասնութիւններ սերտած էին։ Պատշած ձեւով զարդարուած էր սրահը, ուր Վարդանի դիմանկարը կը տիրապետէր, լօզունգներ եւ Խանճեանի ստեղծագործութիւնները կը զարդարէին պատերը, ինչպէս նաեւ պատշաճ երաժշտութիւն մը ողողած էր ամէն կողմ:

Ոգեկոչումի աւարտին, տնօրէնուհի քոյր Լուսիա շնորհակալութիւն յայտնեց օրուան յայտագիրի եւ թատրոնի պատրաստութեան պատասխանատու Լինտա Գանտիլեանին, երաժշտութեան ուսուցչուհի Վարդուհի Պաղտասարեանին եւ բոլոր հայերէն լեզուի ուսուցչուհիներուն, որոնց միացեալ աշխատանքով եւ ջանքերով իրականացած էր գեղեցիկ հանդէս մը:

Աշակերտութիւնը սրահէն բաժնուեցաւ «Տէրունական» աղօթքի երգեցողութեամբ եւ դպրոցէն բաժնուեցաւ բարեկենդանի յատուկ հայկական խմորեղէնով եւ կարգ մը դասարաններու աշակերտները՝ դիմակներով:

Այսպիսով, անգամ մը եւս առիթ ունեցանք ոգեկոչելու Աւարայրի հերոսներու քաջութիւնը, որ անջնջելի պիտի մնայ աշակերներուն մտքին մէջ՝ իբրեւ Վարդան Մամիկոնեանի յանդգնութիւն, Ղեւոնդ Երէցի խրախուսող քարոզ, նախարարներու հաւատարմութիւն, եւ հայ տիկիններու նուիրում ու քաջալերանք, նոյն ժամանակ մեզի տալով օրուան պատգամը՝ «Մահ ոչ իմացեալ մահ է. մահ իմացեալ անմահութիւն է»:

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top