Պէտք Չէ Ցուցադրել

Katia Kusherian4

ԿԱՏԻԱ ՔՈՒՇԵՐԵԱՆ

 

Katia Kusherian4Արեւելագէտ, հայագէտ, հրապարակագիր, հասարակական գործիչ Յակոբ Սիրունին յետեւեալ ուշագրաւ դիտարկումն է կատարել. «Իր ձիրքերը երբեմն շատ սուղ արժած են հայ ժողովուրդին: Այդ ձիրքերուն պատճառով է նախ, որ ան հալածուած է. զայն չեն հանդուրժած, ու զայն զգետնած են: Հայ մարտիրոսագրութիւնը արդիւնքն է յաճախ հոգեան ստորադասութեան եւ անկէ բխող նախանձի», (Յ. Սիրունի, «Պոլիս Եւ Իր Դերը», հտ. Ա., Բէյրութ, 1965թ., էջ 379):

Յ. Սիրունին յիրաւի կատարել է խորաթափանց մի եզրակացութիւն, որի շուրջ արժէ մտորել:

Աներկբայ է, որ նախախնամութիւնը շռայլօրէն օժտել է հայ ժողովուրդին ձիրքերով, եւ պատմութեան բնականոն ընթացքի եւ պետականութեան առկայութեան պարագայում այդ ձիրքերը աւելիով պիտի արդիւնաւորուէին ու նաեւ պաշտպանուած պիտի լինէին: Քանի որ հայ ժողովուրդը դժբախտութիւն է ունեցել ոչ միայն երկար ժամանակով օտարի լծի տակ լինել, այլ նաեւ կրկնակի դժբախտութիւնն է ունեցել ենթակայ լինելու մեծաւ մասամբ անհամեմատ ցածր մակարդակի տիրապետողների: Այն, որ հայը յաճախ ի ցոյց է դնում իր շնորհներն ու արժանիքները, բարձրաձայնում է դրանք, արձագանքն է անարժանների կողմից իրեն հասցուած անարգանքի եւ ստորացման: Հայը ստիպուած է եղել իրեն անարգողների երեսին շպրտել այն, որ ինքը իրեն ստորացնողից տասնապատիկ բարձր է կանգնած:

Մենք ճգնում ենք աշխարհին ցոյց տալ մեր արժանաւորութիւնը ասելու համար, թէ մենք արժանի ենք այլ բախտի, արժանի ենք այնպիսի վերաբերմունքի, ինչպիսի վերաբերմունքի արժանանում են աշխարհի շատ ժողովուրդներ: Եւ դարձեալ մեզ բնորոշ միամտութիւն ենք թոյլ տալիս, առանց կասկածելու, որ մեր մտաւոր բարձր կարողութիւնը մասամբ է միայն յօգուտ մեզ աշխատում:

Հոգեկան ու մտաւոր մեր գերադասութիւնը յատկապէս մեզ թշնամի հարեւաններին ցուցադրելով սակայն, մենք սաստկացնում ենք նրանց ատելութիւնն ու թշնամանքը մեզ հանդէպ:

Անտարակոյս է, որ մենք իրաւունք ունենք լիուլի գործածելու մեր շնորհները, մանաւանդ այսօրուայ պետականութեան գոյութեան պայմաններում, մեր արտաքին յարաբերութիւններում յարգանք եւ իրաւահաւասարութիւն ձեռք բերելու, նաեւ Հայաստանի բարօրութեան եւ զարգացման համար:

Այսօր, երբ ունենք անկախ պետականութիւն եւ որեւէ մէկի տիրապետութեան ներքո չենք, ժամանակն է մէկդի դնել մեր շնորհաշատ լինելը գովերգելու պահուածքը, որը յարիր չէ արժանապատիւ որեւէ ազգի: Մենք պէտքէ ստեղծենք բոլոր բարենպաստ պայմանները վերուստ մեզ ընծայուած կարողութիւնները լիուլի դրսեւորելու համար, բայց դա պէտք է անենք անաղմուկ եւ առանց գովազդի, բոլոր պատեհ առիթներով ներկայացնենք դրանք, գործածենք ու օգտագործենք, բայց չցուցադրենք:

Յ. Սիրունիի դիտարկումը նաեւ զգուշացում է, այն յիշեցնում է, թէ մեր ազգի ողբերգութեան մէջ քաղաքական, կրօնական եւ այլ հանգամանքների հետ մէկտեղ կարեւոր դերակատարութիւն է ունեցել նախանձը, որից պէտք է զգուշանալ: Այն բազմաթիւ անգամներ հարուածել է մեզ, կարող է կրկին հարուածել: Չմոռանանք, որ նախանձը կործանարար ուժ ունի:

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top