«Ասպարէզ» Կը Պատուէ

Ամէն անգամ, որ մեր հաստատութեան մէջ աշխատողներ պատուելու գաղափարը արծարծուի, կը մտահոգուինք, որ կրնանք մեղադրուիլ ինքնագովասանք կատարելու «անպատշաճ»ութեամբ:

Այս անգամ յաղթահարեցինք այս մտահոգութիւնը ու որոշեցինք հրապարակային կերպով գնահատել ու արժեւորել «Ասպարէզ»ին երկարամեայ նուիրեալ ծառայութիւն բերած մեր աշխատակիցները:

Հայկական թերթի մը մէջ աշխատիլը ինքնաբերաբար կ՛ենթադրէ զոհողութիւններ յանձն առնելու պատրաստակամութիւն, պահանջուածէն շատ աւելին կատարելու գիտակցութիւն:  Վաղը, մեր տարեկան ճաշկերոյթին, այդ պատրաստակամութիւնը ու գիտակցութիւնը բազմամեայ աշխատանքով ապացուցած խումբն է, որ կը պատուենք: Շնորհակալութիւն բոլորին: Ահա եւ այս առթիւ «Ասպարէզ»ի մէջ անցած կեանքէն դրուագներ:

————————————————————————————————————-

ՅԱՍՄԻԿ ԱԿԻՆԵԱՆ-ՓԱՆՈՍԵԱՆ

Ծնած է Լիբանան:

Յաճախած է Պէյրութի Բեթանիա վարժարանը:

Երկրորդական ուսումը ստացած է Պէյրութի «Սոֆիա Յակոբեան» ազգային վարժարանին մէջ:

Աւարտած է «Վարժապետեան» առեւտրական վարժարանը ստանալով քարտուղարական եւ առեւտրական վկայական:

Երկու տարի աշխատած է շուէտական Cash Register ընկերութեան մէջ որպէս քարտուղարուհի:

Լիբանանի պատերազմին պատճառով 1976ին իր ընտանիքին հետ  փոխադրուած է Գանատա ուր աշխատած է գանատական առեւտրական (Import-Export) ընկերութեան մը մէջ:

1981ին Լոս Անճելըս հաստատուելէ ետք 5 տարի աշխատած է իբրեւ վարիչ քարտուղարուհի «Նոր Կեանք» շաբաթարթերթին մէջ:

1985ին կը միանայ «Ասպարէզ»ին, աշխատելով ծանոցումներու բաժնին մէջ: Իր ձեռներէց աշխատանքով ան մեծապէս նպաստած է «Ասպարէզ»ի տնտեսական վիճակի բարելաւման:

2002էն ի վեր ՀՕՄի «Թալին» մասնաճիւղի եւ ՀՕՄի տարեկան փառատօնի յանձնախումբին գործունեայ անդամ է:

Իր ամուսնոյն Մովսէսին հետ ծնողն է Մհերին եւ Լարային: Երիտասարդ մեծ մայր է Ալինային:

————————————————————————————————————-

ԳԷՈՐԳ ՄԱՆՈՅԵԱՆ

Գէորգ Մանոյեան ծնած է Պէյրութ, Լիբանան, 1967ին, ու զաւակն է Յովհաննէս (Խարբերդ) ու Սօսի-Թագուհի (Մուշ) Մանոյեաններուն:

Իր նախակրթական ուսումը ստացած է Ամանոսի «Էհրամճեան» ու «Թորոսեան» վարժարաններուն մէջ, իսկ միջնակարգի վկայականը՝ դարձեալ «Թորոսեան» վարժարանէն: Երկրորդական ուսումը ստացած է Նոր Մարաշի «Շամլեան-Թաթիկեան» վարժարանէն, որմէ ետք, մէկ տարերջան՝ 1985-1986ին, ուսած է Համազգայինի Հայագիտական Բարձրագոյն Հիմնարկին մէջ: Նոյն տարեշրջանին, ան ուսողութիւն եւ գիտութիւն դասաւանդած է «Շամլեան-Թաթիկեան»ի 6-8րդ դասարաններուն: 1986ին, Միացեալ Նահանգներ փոխադրուելով, ան իր համալսարանական ուսումը շարունակած է Լա Վըրնի համալսարանի Ամերիկահայ միջազգային քոլեճին մէջ (AAIC)՝ Հայագիտութեան ճիւղին մէջ պսակաւոր արուեստից վկայականին արժանանալով, ապա Քալիֆորնիոյ համալսարանի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղին (UCLA) մէջ, առաջնորդութեամբ փրոֆ. Ռիչըրտ Յովհաննէսեանի՝ արժանացած է պատմութեան մէջ Մագիստրոսի տիտղոսին, կեդրոնանալով հայոց, խորհրդային եւ թրքական պատմութեանց վրայ:

1990ին միանալով «Ասպարէզ»ի ընտանիքին՝ ան ստանձնած է միջազգային լուրերը խմբագրելու պարտականութիւնը: Սկզբնական տարիներուն, երբ «Ասպարէզ»ի մէջ մասնաժամ կ՛աշխատէր, ան երկու տարի մասնաժամ Հայ Դատ դասաւանդած է Հոլիվուտի «Ալէք Փիլիպոս» վարժարանի բարձրագոյն դասարաններուն: «Ասպարէզ»ի մէջ լիաժամ դառնալէ ետք, ան տարբեր ժամանակամիջոցներու ընթացքին ստանձնած է նաեւ գաղութի լուրերը խմբագրելու, համացանցի միջոցաւ թերթին հասնող լուրերը համադրելու ու համացանցային կայքը դարմացնելու պարտականութիւնները, ինչպէս նաեւ լուսանկարներու արխիւը համադրելու գործը: 2010ի Յունուարէն ի վեր, ան սկսած է նաեւ հրապարակելու «Լուսարձակ» սիւնակը: Ան մաս կազմած է «Բաց Նամակ» գրական թերթի խմբագրական կազմին ու աշխատակցած է «AIM» թերթի հայերէնի բաժինին ու անոր գրական յաւելուածին, ինչպէս նաեւ «Ի Դէպ» գրական թերթին: Անոր յօդուածներն ու գրական գործերը լոյս տեսած են նաեւ Պարսկաստանի «Հանդէս» եւ Լիբանանի «Ազդակ» ու «Արծիւ» թերթերուն մէջ:

Ան եղած է ՀՅԴ Արեւմտեան Ամերիկայի Պատանեական Միութեան ընդհանուր վարիչ մարմինի անդամ, 1993-1995 տարիներուն:

Իր կնոջ՝ Լիզայի հետ, ան ծնողն է Մեղեդիին ու Յովիկին:

————————————————————————————————————

ՇԱՔԷ ԱՃԷՄԵԱՆ

Շաքէ Աճէմեան ծնած է 1948ին, Պէյրութ: Իր նախակրթութիւնը ստացած է Նոր Սիս թաղամասի Աքսոր Գասարճեան ազգային վարժարանին մէջ, զոր աւարտելէ ետք երկրորդական ուսումը շարունակած է քրիստոնէական ուսուցման հիմնարկին մէջ (C.T.I.): Ուսման աւարտին ան քարտուղարական պաշտօն վարած է օտար ընկերութիւններու մէջ: 1979ին Շաքէն հաստատուած է Լոս Անճելըս եւ 7 տարի աշխատած UCLA համալսարանի քարտուղարութեան բաժանմունքին մէջ:

1986էն ի վեր ան մաս կը կազմէ «Ասպարէզ» օրաթերթի եւ «Հորիզոն» պատկերասփիւռի ծանուցումներու բաժինին:

Հետեւելով կանուխէն կորսնցուցած իր ողբացեալ մօր՝ Սիրարփի Աճէմեանի, (Հիմնադիրներէն Լիբանանահայ Օգնութեան Խաչի «Արագած» մասնաճիւղին) օրինակին՝ Շաքէ Աճէմեան Լոս Անճելըս հաստատուելէ ետք անդամագրուած է ՀՕՄի «Մայր» մասնաճիւղին, 1980ին, երեսուն տարիներէ ի վեր մասնակցելով զանազան յանձնախումբերու աշխատանքներուն: Ան ծառայած է նաեւ ՀՄԸՄի շարքերուն մէջ, մաս կազմած է Համազգայինի «Անի» պարախումբին, իսկ ներկայիս անդամ է պարախումբի վարչութեան:

Շաքէի անմիջականութիւնը եւ նուիրուածութիւնը իր պատկանած միութիւններուն, «Ասպարէզ»ի ծրագիրներուն համար այդ միութեանց յաւելեալ բարեկամեցողութիւնը կ՛ապահովէ:

————————————————————————————————————

ԱՐՄԻՆԷ ԶԱՐԻՖԵԱՆ

Արմինէ Զարիֆեան ծնած է Նոյեմբեր 13, 1956ին, Թեհրան, Իրան: Զաւակն է տոքթ. Ալֆրէդ եւ Քրիստինէ Զարիֆեաններու եւ ունի մէկ եղբայր եւ երկու քոյր:

Տարրական ուսումը ստացած է Խուզեսթան նահանգի Խորամշահր քաղաքի «Րաֆֆի» ազգային դպրոցին մէջ, իսկ միջնակարգ ուսումը՝ Թեհրանի «Քուշէշ-Մարիամեան»ին մէջ:

13 տարեկանին մտած է ՀՅԴ պատանեկանի շարքերը:

Փոքր տարիքէն սիրած է թերթն ու հետաքրքրութիւն ունեցած է թերթի աշխատանքներուն հանդէպ:  Յաճախ Պատանեկանի ժողովներու ընդմիջումներուն, այցելած է Թեհրանի «Ալիք» օրաթերթի տպարանը, եւ հետաքրքրութեամբ հետեւած հրատարակութեան գործին:

Ուսումը շարունակելու համար, 1976ին եկած է Միացեալ Նահանգներ եւ հաստատուած  Պոսթըն:

«AA» վկայական ստացած է Business Administration/Travel & Tourism ճիւղին մէջ:

1979-1991 տարիներուն աշխատած է Պոսթընի «Հայրենիք» օրաթերթին համար, նախ՝ իբրեւ գրաշար, օրաթերթին եւ Armenian Weekly շաբաթաթերթին, ապա իբրեւ զոյգ թերթերուն ձեւաւորող:

Պատիւը ունեցած է աշխատելու խմբագիրներ Մինաս Թէօլէօլեանի եւ Գէորգ Տօնապետեանի հետ:

Ընկեր Մինասը ունէր շատ գեղեցիկ սակայն միաժամանակ դժուար ընթեռնելի ձեռագիր. իր գրութիւնները խմբագրատուն յանձնած  ատեն միշտ շեշտած է՝ «Թող Արմինէն շարէ, ինքը կրնայ իմ գիրս կարդալ»:

1991էն մինչեւ այսօր «Ասպարէզ»ի ընտանիքին մաս կը կազմէ, իբրեւ օրաթերթի ու անոր ծանուցումներու ձեւաւորող:

Խմբագրութիւնը միշտ կը փորձէ չափել իր համբերութիւնը ամէն օր աւելի ու աւելի ծանրաբեռնելով զինք: Ի զուր: Ինք սիրով կ՛ամբողջացնէ իր գործը, որուն երբեք չէ նայած իբրեւ սոսկ աշխատանք:

Կը հաւատայ՝ «Հայ Թերթը ընկերն է Հայ Տան» ասացուածքին:

Տարիներ մաս կազմած է Պոսթընի «Համազգային»ին եւ հիմնադիրներէն մէկն է «Համազգային»ի «Համաստեղ» գրադարանի:

————————————————————————————————————-

ՀԱՅԿԱՆՈՒՇ ԳԵՂԻՆԵԱՆ-ՔՈՀԼԸՐ

Հայկուշ Գեղինեան-Քոհլըր ծնած է Պաղտատ, Իրաք: Նախնական ուսումը եւ հայրենասիրութեան ու ծառայասիրութեան ոգին կը ստանայ իր ծնողքէն եւ իր յաճախած Ազգ. Թարգմանչաց վարժարանի ուսուցիչներէն:

1964ին, Հայկանուշ ընտանիքին հետ կը գաղթէ Միացեալ Նահանգներ եւ կը հաստատուի Սան Ֆրանսիսքօ, ուր բեղուն գործունէութիւն կ՛ունենայ ՀՅԴի եւ ՀՕՄի շարքերէն ներս:

1971ին, ան կ՛ամուսնանայ ամերիկեան ծովուժի տեղակալ-սպայ Էլմըր Քոհլըրի հետ: 1973ին իր ամուսնոյն հետ կը տեղափոխուի Լոնկ Պիչ, եւ ամոլը կը բախտաւորուի աղջիկ զաւակով մը՝ Քրիսթինա-Մարալ անունով:

Լոնկ Պիչի մէջ, Հայկուշ, ընտանեկան պարտականութեանց եւ իր ուսումնական ծրագիրներուն առընթեր, իր մասնակցութիւնը կը բերէ ազգային թէ օտար կազմակերպութիւններու, ինչպէս՝ Լոնկ Պիչի Առեւտրական գրասենեակի Կանանց խորհուրդի վարչական անդամ (1978-1979), Poly Tecnic High School-ի Ծնողա-ուսուցչական մարմինի անդամ, Լոնկ Պիչի Սիմֆոնիք նուագախումբի Կանանց վարչութեան ատենապետուհի (1996-1997), նաեւ՝ ատենապետուհի Լոնկ Պիչի համալսարանի Միջազգային համայնքի խորհուրդին (1997-1999), օգնելու համար օտար ուսանողներուն եւ քաղաքական հիւրերուն:

1986ին, Հայկուշ Գեղինեան-Քոհլըր իր ջանքերով կը հիմնէ ՀՕՄի «Ծովինար» մասնաճիւղը Լոնկ Պիչի մէջ, եւ 1888ին, օտարներու մօտ իր վարկը ի սպաս կը դնէ՝ Սպիտակի երկրաշարժի աղէտեալներուն օգնութիւն հասցնելու համար:

Հայկուշ, յաջորդաբար, ՀՕՄի Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջ. վարչութեան եւ ապա՝ Համահայկական կեդրոնական վարչութեան անդամ եղած է, ու մեծ ներդրում ունեցած է ՀՕՄի հայրենիքին մէջ տարած աշխատանքներուն ծիրէն ներս:

Հայկուշ մեկենասն է արժէքաւոր հատորներու, ինչպէս՝ «Հայ Կնոջ Դերը Հայ Յեղափոխական Շարժման Մէջ», հեղինակ՝ Սօնա Զէյթլեան, «Հայ Ազատագրական Պայքարը եւ Ահաբեկչութիւնը», հեղինակ՝ Սերոբ Աղբիւրի քրոջ տղան՝ Արման Գասպար, ինչպէս նաեւ երկու տպագրութեամբ ՀՅԴ Ալպոմին՝ անգլերէն Ա. հատոր եւ հայերէն Բ. հատոր, եւ վերջերս հրատարակուած «Կաքաւիկ» մանկապատանեկան պարբերաթերթին:

Ներկայիս, Հայկանուշ կը գործէ Real estate/Investment ասպարէզէն ներս:

————————————————————————————————————-

ՌԻԹԱ ՈՐԲԵՐԵԱՆ

Ռիթա Որբերեան աւարտած է Հալէպի Քարէն Եփփէ Ազգային ճեմարանը, ուրկէ ստացած է ֆրանսական պաքալօրիան: 1957էն 1976, շուրջ քսան տարի, Սուրիոյ եւ Լիբանանի մէջ եղած է ֆրանսական երկու մեծ դրամատուներու տնօրէնութեան քարտուղար:

Աւելի ուշ, Պէյրութի մէջ աւարտած է St. Joseph ֆրանսական համալսարանի Հայագիտութեան դասընթացքը: Իսկ, Միացեալ Նահանգներ հաստատուելէ ետք, UCLA-ի Մերձարեւելեան լեզուներու եւ մշակոյթներու բաժանմունքէն՝ 1983ին եւ 1985ին ստացած է իր B.A. եւ M.A. տիտղոսները (պսակաւոր արուեստից եւ մագիստրոս արուեստից): Իսկ, 1999ի Յունիս 4ին, ստացած է իր դոկտորական տիտղոսը (Ph.D) գրականագիտութեան եւ գրական քննադատութեան մէջ: Նաեւ, 1983էն մինչեւ 2000, արեւմտահայերէնի դասախօս եղած է UCLA-ի մէջ:

Հրապարակագրական մարզին մէջ, Ռիթա Որբերեան աշխատակցած է Պէյրութի «Ազդակ», Լոս Անճելըսի «Ասպարէզ» եւ Պոսթընի «Հայրենիք» օրաթերթերուն: Իսկ գրական ստեղծագործութիւններով եղած է Պէյրութի «Բագին» գրական ամսագիրի աշխատակիցներէն մէկը:

Ազգային կեանքի մէջ պատասխանատու պաշտօններով, Ռիթան երկար տարիներու անդամ եղած է Հայ Օգնութեան Միութեան եւ Համազգայինի Հայ Կրթական եւ Մշակութային Միութեան, Սուրիոյ, Լիբանանի եւ Միացեալ Նահանգներու մէջ: Եղած է նաեւ Արեւմտեան Ամերիկայի Համազգայինի Շրջանային վարչութեան հիմնադիր անդամներէն մէկը: Ասոնց կողքին, չորս տարի անդամ նշանակուած է Հիւսիսային Ամերիկայի Արեւմտեան թեմի Ազգային առաջնորդարանի Ուսումնական խորհուրդին:

Ակադեմական կեանքի ճամբով, մաս կազմած է Society For Armenian Studies-ի եւ MESA-ի (Middle East Studies Association): Անդամ է նաեւ AAUW-ի՝ (American Association of University Women) Ամերիկայի համալսարանաւարտ կիներու ընկերակցութեան:

2002ին, Կիներու միջազգային տօնին առթիւ, Ռիթա ստացած է Ամերիկայի Դաշնակցային կառավարութեան կողմէ քոնկրեսական Էտըմ Շիֆի ձեռամբ յանձնուած գնահատագիրը, իբրեւ Կլենտէյլի «Տարուան Կինը»: Նախապէս, ան ստացած էր նաեւ Business Life Magazine-ի գնահատանքը՝ իբրեւ յաջողած կին:

1988էն մինչեւ 2005, Ռիթա Որբերեան վարած է Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու Հայ Օգնութեան Միութեան գործադիր-քարտուղարի պաշտօնը: Ներկայիս ան հանգստեան կոչուած է:

————————————————————————————————————

ԱՆԱՀԻՏ ՄԷՅՄԱՐԵԱՆ

Անահիտ Թութիկեան-Մէյմարեան, ծնած է Քեսապի Էքիզօլուգ գիւղը: Ան իր նախնական ու երկրորդական ուսումը ստացած է Հայ Աւետարանական Քոլեճէն եւ Պէյրութի Աղջկանց Քոլեճէն (B.C.W.):

1962ին, Միացեալ Նահանգներ գաղթած է, եւ 1964ին, Նիւ Ճըրզիի Fairleigh Dickinson համալսարանէն ստացած է պսակաւոր արուեստից (B.A.) իր վկայականը՝ անգլիական գրականութեան եւ հոգեբանութեան ճիւղերուն մէջ: 1967ին, Քալիֆորնիոյ նահանգային համալսարանէն (Նորթրիճ) մագիստրոսի (M.A.) տիտղոսին արժանացած է մանկավարժական հոգեբանութեան (Educational Psychology) ճիւղին մէջ:

1965էն սկսեալ, Անահիտ Թութիկեան-Մէյմարեան ուսուցչութեան պաշտօն վարած է «Ֆերահեան» ազգ. վարժարանէն ներս՝ դասաւանդելով հայագիտական նիւթեր եւ կրօն:

Ան հեղինակն է հայերէն գեղագրութեան հինգ տետրակներու եւ «Ֆերահեան» ազգային վարժարանի 40ամեայ ամփոփ պատմութեան: 2005ին լոյս տեսաւ Անահիտ Մէյմարեանի յօդուածներուն հաւաքածոն՝ «Իմ Սուրբ Հայրենիք» խորագիրին տակ (260 էջ), իսկ 2008ին, Կիլիկիա եւ Արեւմտեան Հայաստան այցելութենէն ետք՝ «Քարերը Կ՛աղաղակեն» հատորը՝ 60 նկարներով (224 էջ):

37 տարիներէ ի վեր, Անահիտ Մէյմարեան Հայ Օգնութեան Միութեան գործօն անդամ է: Ան իր կարողութեան ներած չափով կը ջանայ օգտակար հանդիսանալ ՀՕՄի վսեմ նպատակներուն իրագործման: 1965էն սկսեալ, Անահիտ Թութիկեան-Մէյմարեանը նոյնպէս գործօն անդամ է Լոս Անճելըսի «Քեսապի ուսումնասիրաց» միութեան: Անահիտ Մէյմարեանի կեանքի բնաբանն է՝ «Ճշմարտութիւնը ամէն բանէ վեր»:

————————————————————————————————————-

ՔՆԱՐ ՄԱՆՃԻԿԵԱՆ

Ծնած է Հալէպ (Սուրիա). ծնողներն են՝ Տէր Զօրի ջարդէն վերապրող Արամ եւ Տիրուհի Աւետեանները. ունի երկու եղբայր՝ Հրայր եւ Վիգէն:

Յաճախած է Ազգ. Հայկազեան վարժարանը. 1955ին աւարտած է Քարէն Եփփէ ճեմարանը ու աշակերտած է տնօրէն-ուսուցիչ Մինաս եւ Գոհար Թէօլէօլեաններուն:

1958էն ի վեր, «Ասպարէզ»ի մշտական ընթերցողները եղած է ամուսնոյն՝ Յակոբին հետ միասին:

Անոնք բախտաւորուած են երեք զաւակներով՝ Թամար, Սալբի, Վիքթորիա, եւ երկու թոռներով՝ Արամ եւ Մայքըլ: 1964ին, Ինկըլուուտի իրենց տան մէջ հիմնուած է ՀՕՄի «Արաքս» մասնաճիւղը, նաեւ՝ «Արաքս» շաբաթօրեայ վարժարանը՝ իրենք իբրեւ հիմնադիրներ:

1964էն ի վեր ան անդամ է ՀՕՄին (ներկայիս՝ «Սիփան» մասնաճիւղին): Ուսուցչական պաշտօն վարած է ՀՕՄի շաբաթօրեայ վարժարանին մէջ, նախ Ինկըլուուտ, ապա՝ Էնսինօ: 1978էն սկսեալ կ՛աշխատակցի «Ասպարէզ»ին: Աշխատակցութիւնը կատարած է իբրեւ ՀՕՄուհիի պարտականութիւն: 1978-79 տարիներուն, Հայ Դատի ռատիօժամի հաղորդումներուն ժամանակ գործակցած է Յակոբին, որ յայտագիրի վարիչն էր: 1980ին հիմնուեցաւ ՀՕՄի ընկերային ծառայութեան առաջին գրասենեակը. ան եղած է այդ հիմնադիր յանձնախումբին ատենադպիրը:

Մաս կազմած է ՀՅԴի ալպոմ-ատլասի Ա. եւ Բ. հատորներու խմբագրական կազմին եւ պատրաստած է կենսագրութիւններ: Նախ մաս կազմած է Ա. հատորի անգլերէն թարգմանութեան աշխատանքին: 2003ին, երբ Քրիստափորի թոռը եւ ծոռը յայտնուեցան Լոս Անճելըսի մէջ, Քրիստափորի կեանքէն դրուագներ անգլերէնի թարգմանելով՝ պարբերաբար ուղարկած է Ելենային (թոռը)՝ երջանկացնելով զինք: 2006ին ներկայացուեցաւ ՀՅԴի ալպոմ-ատլասի անգլերէն հատորը. այդ առթիւ Զուիցերիայէն հրաւիրուեցան նաեւ Ռոստոմի թոռը՝ Ստեփանը, եւ ծոռը՝ Վերոնիքը:

Քնարը Վերոնիքի հետ կը թղթակցէր տարիներէ ի վեր: 2006ին անոնք հրատարակեցին Քնարի երկու գիրքերը՝ «Պատմութեան Համար» եւ «Տօներ»:

2005էն սկսեալ, Յակոբն ու Քնարը ձեռնարկած են մատենաշարի մը՝ Եղեռնը վերապրողներու յուշերը անգլերէնի թարգմանելով հրատարակելու եւ Մեծ Եղեռնը ծանօթացնելու համար անգլիախօս հայ սերունդին եւ օտար հասարակութեան:

Ողջո՜յն ՀՕՄի հարիւրամեակին:

————————————————————————————————————–

Յետմահու Մեծարանք՝ Դոկտոր Յասմիկ Թաշճեանին

Դոկտոր Թաշճեան ծնած էր Պէյրութ, Փետրուար 22, 1942ին։ Հայ Աւետարանական Կեդրոնական Բարձրագոյն վարժարանը աւարտելէ ետք, 1959ին ընդունուած է Պէյրութի Ամերիկեան համալսարան, ուրկէ վկայուած է պսակաւոր արուեստից եւ մագիստրոս արուեստից տիտղոսներով, ինչպէս նաեւ մանկավարժութեան վկայականով։

Ան ուսուցչական պաշտօններ վարած է Լիբանան «Դարուհի Յակոբեան», «Լեւոն Եւ Սոֆիա Յակոբեան» քոլեճներուն եւ «Սիմոնեան» արհեստից վարժարանին մէջ։ 1976ին Լոս Անճելըս հաստատուելէ ետք, ան յետ-համալսարանական ուսմանց հետեւած է UCLA-ի Նարեկացիի անուան Հայագիտական ամպիոնէն ներս, ուրկէ ստացած է 2րդ մագիստրոսի կոչումը եւ դոկտորական տիտղոսը՝ 1994ին։

1979էն 1984, Հայոց Լեզու դասաւանդած է UCLA-ի նոյն ամպիոնի ուսումնական ծրագիրի ծիրէն ներս։ Մաս կազմած է «Մխիթարեան» Հայագիտական հիմնարկի ակադեմական կազմին, իբրեւ հայ գրականութեան դասախօս։

Արեւմտահայերէն դասաւանդած է Երեւանի պետական համալսարանէն ներս, իբրեւ Միշիկընի «Անն Արպըր» համալսարանի ամառնային դասընթացքներու Հայոց Լեզուի պատուիրակ դասախօս։ Մինչեւ 2009ի Դեկտեմբեր, Յասմիկ պաշտօնավարած է Փասատինայի համայնքային քոլեճին մէջ, իբրեւ հայ լեզուի եւ մշակոյթի փրոֆեսէօր, շուրջ 23 տարի։ Վերջին շրջանին, ան նոյն նիւթերը դասաւանդած է Սան Ֆերնանտօ հովիտի համայնքային քոլեճէն ներս։

Իր ծառայութիւնը բերած է մասնաւորաբար կրթական եւ մշակութային մարզերուն մէջ։ Վարած է պատասխանատու պաշտօններ «Համազգային»ին մէջ, նախ Լիբանան՝ իբրեւ հիմնադիր վարչական Անթիլիասի մասնաճիւղին, ապա Լոս Անճելըս՝ թէ՛ Լոս Անճելըսի մասնաճիւղին մէջ իբրեւ ատենապետուհի, եւ թէ իբրեւ Շրջանային վարչութեան անդամ։ Նաեւ անդամ էր ակադեմական միութիւններու՝ ինչպէս Հայագիտական ուսումնասիրութեանց, նոյնպէս Մերձաւոր Արեւելքի գիտութիւններու միութիւններու։ Մասնակցած է բազում գրական գիտաժողովներու, ուր դասախօսութիւններով եւ ուսումնասիրութիւններով ելոյթ ունեցած է հայերէն եւ անգլերէն լեզուներով։

Այս բոլորէն անկախ, Յասմիկին հաւատոյ հանգանակը եղած է Ազգային Ռոզ Եւ Ալէք Փիլիպոս վարժարանը, որուն 40ամեայ պատմութեան մէջ ամբողջ 33 տարուան վաստակ մը ապահոված ըլլալու գոհունակութիւնը ապրած է ան՝ իբրեւ անգլերէն լեզուի եւ ամերիկեան ու անգլիական գրականութեանց դասատու, եւ Անգլերէնի բաժանմունքի պետ։

Կեանքը եղած էր Յասմիկի հանդէպ դաժան ու անողոք։ Ան փոքր տարիքէն կորսնցուցած էր իր կեանքի առաջին ընկերը՝ իր 12 տարեկան քոյրը, ապա ծնողքը, ու ամէնէն ահաւոր կորուստը՝ զաւակը՝ Հրակը, որ տակաւին համալսարանի առաջին տարին նոր ընդունուած՝ զոհ գացած էր ինքնաշարժի մահացու արկածի մը։

Բոլորին սրտերը կը խոնարհին այս ուսուցչուհիին յիշատակին առջեւ։

——————————————————————————————-

Մեծի Տանն Կիլիկոյ Կաթողիկոսի Կողմէ Շնորհուած «Մեսրոպ Մաշտոց» Շքանշան

Ռիթա Որբերեանին, Քնար Մանճիկեանին, Անահիտ Մէյմարեանին, Հայկուշ Քոհլըրին եւ Յասմիկ Թաշճեանին (յետմահու) պատուելու գաղափարը «Ասպարէզ»էն եկած կրնայ ըլլալ, սակայն անոր իրականացումը կը պարտինք Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արեւմտեան Ամերիկայի թեմի Ազգային վարչութեան եւ յատկապէս թեմի առաջնորդ Մուշեղ սրբազան Մարտիրոսեանին, որու միջնորդութեամբ Արամ Ա. կաթողիկոս այս հասարակական գործիչ ու մտաւորական տիկիններուն «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանին արժանացուց:

Շնորհակալութիւն կը յայտնենք սրբազան հօր եւ ազգային վարչութեան եւ անշուշտ՝ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արամ Ա. Կաթողիկոսին:

Նաեւ՝ կը շնորհաւորենք այսօրուան մեծարեալները, որոնց կենսագրական միայն հակիրճ տեղելութիւններն է, որ այստեղ կը ներկայացնենք:

————————————————————————————————————

ԱԼԻՍԱ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ

Ալիսա Պետրոսեան ծնած է Նոյեմբերի 28, 1960ին, Երեւան:

Անոր հայրը՝ Զաւէն Մամուզեան, իրաւաբան, 1946ին Պուլկարիոյ Պլովտիվ քաղաքէն ներգաղթած է Հայաստան, իսկ մայրը՝ Ազատուհի Համբարձումեան, ֆրանսերէն լեզուի մասնագէտ ու գրադարանավար, իր կարգին Հայաստան ներգաղթած է Յունաստանի Սալոնիկ քաղաքէն: Ան ունի մէկ քոյր:

Տասնամեայ հանրակրթական դպրոցը աւարտելէ ետք, ուսումը շարունակած է Երեւանի Ճարտարագիտական համալսարանէն ներս՝ (Փոլիթեքնիք), Ռատիօ-ելեկտրոնիքայի բաժանմունքի կիսահաղորդիչ սարքերու բաժինին մէջ:

5 տարուան ճարտարագիտական կրթութեան ընթացքին եւ անկէ ետք, ան ջութակ նուագած է Փոլիթեքնիք հիմնարկի Կամերային (սենեկային) նուագախումբին մէջ, որ այդ ժամանակաշրջանին մեծ յաջողութիւններու հասած նուագախումբ էր, եւ կը շրջագայէր Խորհրդային միութեան եւ անկէ դուրս գտնուող երկիրները:

Հիմնարկը աւարտելէ ետք ընդունուած է Հայաստանի պետական պատկերասփիւռի, ներկայիս՝ «Հ1», Հանրային կայանը:

Աշխատած է «ԱՍԲ-1» ստուտիոյին մէջ իբրեւ ճարտարագէտ, ապա Մոսկուայի «Ռուսիոյ ձայնասփիւռ-պատկերասփիւռ»ին մէջ վերապատրաստման դասընթացքները աւարտելէ ետք, վերադարձած է Երեւան եւ նշանակուած նոյն ստուտիոյի հերթափոխի պետ, ուր աշխատած է մինչեւ ԱՄՆ մեկնիլը՝ 1991ին:

Ան Լոս Անճելըսի մէջ կ՛ամուսնանայ Ալպերթ Պետրոսեանի հետ եւ ամոլը կը բախտաւորուի երկու մանչ զաւակով՝ Զարեհ եւ Վաչէ:

Ան «Հորիզոն» պատկերասփիւռէն ներս սկսած է աշխատելու 1998էն ի վեր:

Ալիսա Պետրոսեան «Հորիզոն»էն ներս կը պատրաստէր լուրերը, կը կատարէր թարգմանութիւններ, միջազգային «ռեփորթաժ»ներ, եւ միեւնոյն ժամանակ՝ կը հաղորդէր ցերեկային լուրերը: Այս բոլորին կողքին, Ալիսա նաեւ կը կատարէր playback-ի աշխատանքը եւ (երիզներու) հեռարձակում:

Վերջին շուրջ 3 տարիներուն, ան լրատուական հաղորդումներու պատասխանատուն է (news director):

————————————————————————————————————-

ՐԱՖՖԻ ՂՈՐՂՈՐԵԱՆ

Րաֆֆի Ղորղորեան ծնած է Պէյրութ, Լիբանան 1971ին: Ան զաւակն է Գէորգ եւ Հայկանոյշ Ղորղորեաններուն:

Րաֆֆի նախակրթական ուսումը ստացած է Ազգ. Գէորգ Չաթալպաշեան վարժարանէն ներս, ապա 1986ին, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի պատճառով անցած է Կիպրոս, ուր երկու կրթական տարեշրջան յաճախած է Մելգոնեան Կրթական հաստատութիւնը:

1988ին, Րաֆֆին ընտանիքին հետ կը գաղթէ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ: 1990ին ան կ՛աւարտէ  Սեն Վելիի Francis Polytechnic High School-ը, որմէ անմիջապէս ետք, կ՛ընդունուի «Ասպարէզ» օրաթերթ՝ իբրեւ իր շատ սիրելի ընկեր Խաժակ Շիթիլեանի օգնական՝ առաքման բաժանմուքէն ներս, միաժամանակ շարունակելով իր ուսումը Computer Science եւ Computer Information Systems-ի մէջ:

Խաժակ Շիթիլեանի վաղահաս մահէն ետք, Ր. Ղորղորեան կը ստանձնէ «Ասպարէզ»ի առաքման բաժնի պատասխանատուութիւնը՝ 1994էն մինչեւ 2008:

2006ին «Ասպարէզ» օրաթերթը հայերէնով կը սկսի իր տարածումը համացանցին վրայ: Այդ օրէն ցայժմ սոյն աշխատանքի գործադիր-պատասխանատուն է Րաֆֆին:

2008 Սեպտեմբերէն ի վեր Րաֆֆին կը միանայ «Ասպարէզ»ի առեւտրական գրասենեակին եւ կը ստանձնէ օրաթերթի բաժանորդագրութեան բաժնի պատասխանատուութիւնը:

Րաֆֆին այսօր, իր երիտասարդ ընկերոջ Ալէնին հետ, «Ասպարէզ»ի հրշէջն է. համակարգչային կամ որեւէ այլ դժուարութեան պարագային, ասպարէզցիք կը փնտռեն զինք ու երբեք չեն ձգեր որ հանգիստ ընէ:

Րաֆֆի Ղորղորեանի համար «Ասպարէզ»ը աշխատանքի միջավայր չէ եղած, այլ՝ հարազատ տուն մը, ուր ինք ազգային-միութենական իր պարտականութիւնները կը կատարէ:

—————————————————————————————————————————–

ՄԱՐՕ ՔԷՇԻՇԵԱՆ

Ծնած է Լիբանանի հայկական Այնճար գիւղը, հայրենասէր ընտանեկան յարկի մը տակ: Ան երրորդն է Վահան եւ Սիրանոյշ Քէշիշեաններու եօթը զաւակներուն:

Նախակրթարանի եւ միջնակարգի ուսումը ստացած է ծննդավայրի «Յառաջ» Ազգ. վարժարանէն, իսկ երկրորդականը՝ Պուրճ Համուտի «Լեւոն եւ Սոֆիա Յակոբեան» Ազգային երկրորդական վարժարանէն: Համալսարանական ուսումը ստացած է Լիբանանի «Սէն Ժոզէֆ» համալսարանէն՝ աւարտելով անոր Հայագիտական ամպիոնը: Երկար տարիներ պաշտօնավարած է Պուրճ Համուտի Սիս թաղամասի «Աքսոր Գասարճեան» նախակրթարանէն ներս, իբրեւ հայերէն լեզուի եւ արուեստի ուսուցչուհի, իսկ աւելի ուշ՝ իբրեւ մանկապարտիզպանուհի: Միաժամանակ հետեւած է «Հայկազեան» քոլեճի ուսուցիչներու յատուկ մանկավարժական դասընթացքներուն եւ Լուսին Մալիքեանի ղեկավարած մանկավարժական ծրագիրին:

Փոքր տարիքէն անդամակցած է Լիբանանի Օգնութեան Խաչի (ԼՕԽ) Այնճարի մասնաճիւղի արենուշական շարքերուն՝ իբրեւ մրջնիկ: Իսկ 1967ին, փոխանցուած է ՀՄԸՄի Պուրճ Համուտի մասնաճիւղը՝ իբրեւ Արենոյշ վարիչ առաջնորդ, ու հասած է մինչեւ մասնաճիւղի խմբապետուհիի աստիճանին. այնուհետեւ, ան արժանացած է Լիբանանի Շրջանային խմբապետուհիի աստիճանին՝ վարելով համապատասխան պաշտօնը: Զանազան պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մասնաճիւղի եւ շրջանային մակարդակներու վրայ:

Ուսուցչուհիի իր պաշտօնին առընթեր, երկար տարիներ եղած է Սիսի ՀՅԴ «Քրիստափոր» Պատանեական միութեան վարիչ: Անդամակցած է ՀՅԴ «Զաւարեան» ուսանողական միութեան, ուրկէ նաեւ անցած է ՀՅԴի շարքերը:

1984ին փոխադրուած է Արեւմտեան Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ եւ անդամակցած է ՀՄԸՄի Լոս Անճելըսի մասնաճիւղին. ան նաեւ աշխատած է շրջանի ՀՅԴ օրկան «Ասպարէզ» օրաթերթին մէջ, նախ՝ իբրեւ գրաշար եւ թղթակից, ապա՝ իբրեւ խմբագրական կազմի անդամ: Եղած է նաեւ «Հորիզոն»ի թղթակից եւ արխիւներու պատասխանատու:

Թէ՛ Լիբանանի եւ թէ ԱՄՆի քանի մը շրջաններու մէջ վարած է Շրջ. խմբապետուհիի աստիճանը: Քանիցս ընտրուած է ՀՄԸՄի Շրջ. վարչութեան անդամ եւ ստանձնած է պատասխանատու պաշտօններ: Իբրեւ սկաուտ ղեկավար՝ մասնակցած է ՀՄԸՄի Համագաղութային եւ Հայաստանի մէջ կազմակերպուած Համա-ՀՄԸՄական Ընդհ. բանակումներուն: Մասնակցած է նաեւ ՀՄԸՄի Շրջանային եւ Ընդհանուր ժողովներու:

1990ին, գործուղուած է Հայաստան, ուր նախաձեռնած է ՀՄԸՄի վերակազմակերպչական առաջին աշխատանքներուն՝ հայրենիքէն ներս:

Անդամ է Boy Scouts of America-ի Verdugo Council շրջանին: Արժանացած է միջազգային սկաուտութեան Wood Bage-ի երրորդ տախտակին (Bead):

Գործօն մասնակցութիւն բերած է ՀՄԸՄի Նաւասարդեան մարզախաղերու կազմակերպչական աշխատանքներուն: Ան երկար տարիներու թղթակիցն է շրջանի ՀՄԸՄին:

2005էն ի վեր աշխատանքի հրաւիրուած է վարելու Հայ Օգնութեան Միութեան Շրջանային վարչութեան գրասենեակի քարտուղարուհիի պաշտօնը, զոր կը շարունակէ մինչեւ օրս:

Մ. Քէշիշեանի համար ազգանուէր աշխատանքը առանց ակնկալիքի պարտականութիւն է իւրաքանչիւր հայու համար:

————————————————————————————————————–

«Ասպարէզ»ի երկարամեայ նուիրեալ ծառայութիւն բերած այս խումբին հետ մենք ծրագրած էինք պատուել նաեւ մեր սիրելի Սալբի Բագրատունին:

Կամքէ անկախ պատճառներով Սալբին պիտի չկրնայ մեզի հետ ըլլալ վաղը: Զինք կը պատուենք մէկ այլ առիթով:

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top