Առ Ի Յստակացում

Անցեալ Շաբաթ, 5 Փետրուարին, թերթիս իններորդ էջին վրայ լոյս տեսած թղթակցութեան մը կցուած էր Շողիկ Պետրոսեանի ստորագրած քառատուն ոտանաւորը: Ոտանաւորը յայտնաբար գրուած է բանաստեղծ Արամ Գառօնէի «Մայրենի Բարբառ» խորագրուած ստեղծագործութեան ոչ այնքան յաջող նմանութեամբ:
Յանուն արդարութեան, այսու կը հրատարակենք Արամ Գառօնէի սոյն բանաստեղծութիւնը:

Մայրենի Բարբառ

ԱՐԱՄ ԳԱՌՕՆԷ

Վարա՜ր, վարար առուի պէս յստակ ու հոսու՜ն,
Ծփու՜ն, ոսկի արտի պէս, հասկերով հասուն,
Դու կարկաչուն մի աղբիւր ադամանդավառ,
Դու գոյն, դու համ, դու բուրմու՜նք, Մայրենի բարբառ…
Լուսե՜ղ, լուսեղ դու տաճար, աղօթքի խորան,
Դու զանգատուն քաղցրալուր, դու վեհ շարական,
Դու մենակեաց ճգնաւոր՝ տանջուած ու արդար,
Դու խունկ, դու մոմ, դու աղօթք, Մայրենի բարբառ…
Անբիծ, անբիծ դու մի կոյս, ամօթխած ու հեզ,
Դու սիրային մի նամակ, դու սիրոյ պարտէզ,
Դու թիթեռնիկ մի սիրուն, դու մանուկ կայտառ,
Դու սէր, դու երգ, դու ժպիտ, Մայրենի բարբառ…
Հսկա՜յ, հսկայ դու մի լեռ, հերոսների պապ,
Դու ոգեկոչ մի ռազմերգ, ոյժ փոթորկաթափ,
Դու անառիկ մի աշխարհ, դու ապառաժ քար,
Դու հո՛ւր, դու ռո՛ւմբ, դու կայծա՛կ, Մայրենի բարբառ…

Authors

Discussion Policy

Comments are welcomed and encouraged. Though you are fully responsible for the content you post, comments that include profanity, personal attacks or other inappropriate material will not be permitted. Asbarez reserves the right to block users who violate any of our posting standards and policies.

*

Top