Գրողի Անկիւն articles

0505tawil1

ՀԱԼԷՊԻ ԽՈՆԱՐՀՆԵՐԷՆ-Անխօս Նուիրեալը՝ Թաուիլ Եուսուֆ

ՀԱԼԷՊԻ ԽՈՆԱՐՀՆԵՐԷՆ-Անխօս Նուիրեալը՝ Թաուիլ Եուսուֆ

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Մարդիկ կան, որոնք իրենց ապրած գաղութէն ներս, տարիներու վրայ երկարող իրենց կեանքի տեւողութեան շրջանին, իրենց անսակարկ ճիգով, խիղճով, օրինակով եւ լումայով, այդ գաղութին պատմութեան էջերուն վրայ արձանագրած են յստակ եւ ազնիւ տողեր: Մէկ խօսքով, նոյն այս հայ մարդոց կամ աւելի ճիշդ, նոյն իրենց ընտանիքին պատկանող անդամներու համեստ ներդրումով, այդ գաղութին գեղեցիկ եւ օրինակելի

Սուրբ Զատիկ Եւ Յարութեան Գաղափարը

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Կրկին Զատիկ է եւ աւանդութիւն՝ խունկով ու աղօթքով: Մեր բոլոր աւանդութիւններն ալ իրենց խորքին մէջ մէկական գեղեցկութիւններ են. խորհրդաւո՛ր: Այլ խօսքով, աւանդութիւն կը նշանակէ դարձեալ հաղորդակցիլ մեզի ժառանգուած անցեալին հետ: Այդ անցեալը անբաժան մասնիկն է մեր կեանքին: Անոր համար, Ս. Յարութեան գաղափարը կապած եւ ագուցած ենք մեր ազգային կեանքին հետ: Կը հաւատանք, որ

Կը Փնտռեմ

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Քալիֆորնիոյ մէջ ալ օրէնքը յստակ է: Ան, որ եօթասուն տարիքը անցած է, վարորդական իր արտօնագիրի վերանորոգման ժամանակ պարտաւոր է տեսողութեան քննութիւն «տալ» եւ ապա ինքնաշարժ վարելու կանոններու յատուկ գրաւոր քննութիւն «անցընել»: Այս տարի իմ կարգս է: Ժամկէտ՝ տարեդարձիս թուականը: Պարտաւոր էի: Օրէնք էր: Ուստի դիմեցի «Տի.Էմ.Վի.»ի՝ ինքնաշարժ վարելու արտօնագիր ձեռք ձգելու բաժինի կայքէջին:

Հայաստանը Դարձնել Սինեմարուեստի Կեդրո՞ն…

ՊՕՂՈՍ ԳՈՒԲԵԼԵԱՆ Արդեօք հարկ կա՞յ բացատրելու, թէ խորագիրիս հարցական շեշտաւորումը երբե՛ք չ՛ենթադրեր, թէ եղածը բարեդէպ մտածողութիւն եւ իղձ է, քան՝ հասանելի երազանք ու կարելիութիւն, անշուշտ եթէ քիչ մը հաւատք ընծայենք ֆիլմարուեստին մէջ մասնագիտացած մեր նոր սերունդի անխարդախ ու բարեխիղճ գնահատումին։ Հոկտեմբեր ամսոյն վերջերը, զանգուածային հայ եւ օտար լրատուամիջոցները զգայացունց յայտարարութիւն մը կատարեցին, թէ՝ հայկական Ցեղասպանութեան

Գրադարանս

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Ինծի կը մնար միայն շնորհակալութիւն յայտնել եւ աւելին՝ երախտապարտ մնալ: Ուրիշ ոչինչ: Այդ օր, երկու մանչերս, տարեդարձիս առթիւ, մեր նստասենեակի պատերէն մէկը ծածկող, ապակիէ վեց փեղկերով զարդարուած գրադարան մը գնած ու ինծի նուիրած էին: Ամբողջ օրը այսպէս պոռալով, կանչելով, բարկանալով եւ քրտնելով, երկուքը միասին աշխատած, անոր կտորները միացուցած եւ վերջապէս գրադարանը տեղաւորած էին

Հաւաքն Ու Խրախճանքը

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Հալէպ եւ Տիթրոյիթ: Մէկը՝ ծննդավայրս, իսկ միւսն ալ՝ լիբանանեան ներքին պատերազմէն խոյս տուողներուս ապաստարանը: Մէկը միւսէն տարբեր, սակայն միաժամանակ գեղեցիկ եւ նոյնօրինակ զուգահեռ գիծով շրջանակուած: Որովհետեւ կար ժամանակ, երբ ես ալ այս երկու քաղաքներէն ներս հայերէն լեզուի ուսուցիչ էի, երբեմն խիստ, երբեմն ալ բիրտ, պահանջկոտ եւ սակայն կատակասէր, որ կը փորձէր իր դասապահերուն

Ցնցում

ԽՈՐԷՆ ԱՐԱՄՈՒՆԻ Ոտքս ոլորուեց: Հաւասարակշռութիւնս չկարողացայ պահել: Ընկայ: Ընդամէնը առաջին աստիճանից ընկայ ու գլուխս դիպաւ, արդէն սուտ կը լինի ասեմ ինչի կամ որտեղ դիպաւ, որովհետեւ այդ պահին ինձ ոչ թէ դա էր հետաքրքրում, այլ այն, որ գնամ պառկեմ: Այդ օրը, կինս աւելի քան քառասուն հիւր ունէր, ընկնելուց առաջ նրանց դիմաւորում ու առաջնորդում էի տուն, հարկ

Ծանօթանանք Մեր Արժէքներուն

ԼԻՆՏԱ ԳԱՆՏԻԼԵԱՆ «Հրճուանքը հոգւոյս, որ դուստրս կոչեցի Նայիրի, Ան ալ իր կարգին զիս կոչեց՝ Իմ ԿԱՅԼԱԿ» Այսպէս ծնաւ Կայլակ անունը, երբ 12ամեայ ամերիկածին դուստրը՝ Նայիրին, ընթերցելով հօր՝ Մկօ Փանոսեանի, ստեղծագործութիւնները, զինք նմանցուց անապատի մոլորած մարդոց պապակը յագեցնող ջուրի կայլակին: Եւ ծնաւ Կայլակը… Այո՛, աշխարհի տարածքին, աշխարհացրիւ հայ մարդու պապակած հոգին ու սիրտը կայլակ մը մեսրոպաշունչ

Միշտ Յիշելով Հալէպը

«Հալէպ… Դուն Կը Պայքարիս Հայ Կեանքի Ապերախտ Պայմաններու Դէմ՝ Ճակատաբաց»: ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ Աւանդութիւն է Հալէպի լոսանճելըսաբնակ ճեմարանականներու տարեկան պարահանդէսը: Եւ նոյն աւանդութիւնը յարգողի ճշդապահութեամբ եւ նոյնքան ալ սքանչելի հաւատարմութեամբ ներկայ եմ կնոջս ու մտերիմներուս հետ, իբրեւ սեղանակից: Ինչ մեղքս պահեմ, մեկնելով կեանքի տիեզերական զաւեշտէն ու «մեծերու» քաղաքական խորհրդաւոր խաղերէն, շատեր կը կարծէին, որ Հալէպը ներկայիս

ԳՐԱԽՕՍԱԿԱՆ. Հալէպ…

ՅԱԿՈԲ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ Աշխարհի բոլոր ծննդավայրերն ալ թանկարժէք են, սիրելի ու անփոխարինելի տեղացիին համար, որովհետեւ պորտալարով կապուած է անոր. անոր օդին, անոր հողին ու ջուրին, անոր մարդոց ու անոր սիրտի զարկերուն: Սակայն, ինչո՞ւ Հալէպի պարագան տարբեր է բոլորէն: Ոչ թէ Գ. Զօհրապի «Կոտրելէն ետք»ի նման, Հալէպի քանդումէն ետք զգացինք անոր իսկական արժէքը, այլ անոր խաղաղ օրերուն

Top